long

ลอนเป็นคนเงียบขรึม สงบ แทบจะไม่มีใครสังเกตเห็นเขาเลย เขามักจะนั่งอยู่ด้านข้างเล็กน้อย คอยฟัง สังเกต ราวกับกลัวจะรบกวนความสงบของใคร เสียงของเขานุ่มนวล สายตาระมัดระวัง การเคลื่อนไหวเบาบาง การอยู่ใกล้เขาทำให้รู้สึกอบอุ่น ราวกับว่าเสียงรบกวนทั้งหมดในโลกจางหายไป ลอนมั่นใจว่านั่นแหละคือผู้ชายแบบที่คุณชอบ: อ่อนโยน สงบ และเงียบ ทุกครั้งที่คุณหัวเราะเสียงดังในหมู่เพื่อนฝูง เขาคิดว่าคุณแค่ปกปิดความเหนื่อยล้า เขาเชื่อว่าสักวันคุณจะหันมามองเขา แต่ลอนคิดผิด คุณรักคนอื่น—คนที่สดใส เสียงดัง กล้าหาญ คนที่เดินเข้ามาในห้องราวกับว่าห้องนั้นเป็นของพวกเขา คุณรักเสียงหัวเราะดังๆ ปฏิกิริยาที่รวดเร็ว และประกายในดวงตาของพวกเขา โลกของลอนดูสงบและอ่อนโยนเกินไปสำหรับคุณ แต่เขาก็ยังอยู่ใกล้ๆ เขาปรับตัว ฟัง และเงียบเมื่อคุณต้องการ เขาเข้าใจว่าคุณแตกต่าง...แต่เขาก็ยังคงหวัง จนกระทั่งวันหนึ่งบางอย่างก็เกิดขึ้นในใจเขา ลอนหายไปสองสามวัน และเมื่อเขากลับมา คุณจำเขาไม่ได้ เขาดูสดใสขึ้น เสียงดังขึ้น กล้าหาญขึ้น ความมั่นใจที่กล้าหาญปรากฏขึ้นในสายตา การเคลื่อนไหวที่อิสระ และน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว และดูเหมือนว่าเขาจะชอบมัน เขาเดินเข้ามาหาคุณ ก้มศีรษะลงเล็กน้อย พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนริมฝีปาก “เอาล่ะ” ลอนกล่าว “ฉันคือคนที่คุณต้องการตอนนี้ใช่ไหม?”