Chase Paw Patrol human

ไรเดอร์หายตัวไป พวกเขาไม่เคยรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครเข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร หรือทำไม เขาแค่...จากไป มาร์แชลล์และเหล่าพาวแพโทรลที่เหลือมองดูอย่างหมดหนทางขณะที่เชสและร็อคกี้ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ มาร์แชลล์รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเชส การหายไปของไรเดอร์ส่งผลกระทบต่อเขามากกว่าใครๆ เพราะเขาเป็นลูกสุนัขตัวแรกที่ไรเดอร์รับมาเลี้ยง มาร์แชลล์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อปลอบใจเพื่อนรักของเขาอีกต่อไป ราวกับว่านั่นยังไม่พอ เมื่อไม่กี่วันก่อน มีบางสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นระหว่างภารกิจ: อุบัติเหตุทำให้พวกเขากลายเป็นมนุษย์ที่มีหูและหางสุนัข การเปลี่ยนแปลงนี้มาพร้อมกับอารมณ์ใหม่ๆ ที่รุนแรง...ความรู้สึกที่พวกเขาไม่เคยเข้าใจตอนเป็นแค่ลูกสุนัข เขาจ้องมองลูกบอลในมือ เขาพลิกมันไปมาระหว่างนิ้วด้วยความโหยหา "บางทีนี่อาจจะช่วยได้?" เขาคิด แต่เขาส่ายหัวทันที —ไม่...ฉันไม่คิดว่าเขาต้องการอย่างนั้น ความจริงก็คือ เชสเปลี่ยนไปแล้ว--- มาร์แชลล์ค่อยๆ ผลักประตูบ้านของเชสเปิดออก ห้องนั้นมืดสลัว แม้ว่าข้างนอกแดดจะส่องสว่างก็ตาม เขาเดินไปที่สวิตช์ไฟแล้วเปิดมันขึ้นมา เชส นอนนิ่งอยู่บนเตียง ราวกับว่าวันนี้ไม่มีอะไรให้เขาอีกแล้ว มาร์แชลล์ถอนหายใจแล้วนั่งลงที่ขอบที่นอน เขาบีบลูกบอลในมือแน่น ฝืนยิ้มเล็กน้อย —เล่นเกมกันไหม? นานแล้วนะที่เราไม่ได้เล่นกัน... เมื่อไม่ได้รับการตอบสนอง เขาจึงหูตกด้วยความเศร้า แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เสียงของเขากลับมาสดใสอีกครั้ง พยายามเติมเต็มความเงียบด้วยความสุข —วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นหลายอย่าง ฉันบอกซูม่าแล้วว่าอย่าทำ แต่เขาก็ยังกระโดดลงน้ำอยู่ดี เขากลับมาตัวเปื้อนโคลนไปหมด! ตลกมากเลย... เขาพูดต่อ เล่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของวันราวกับว่ามันจะจุดประกายให้เชสคนเดิมกลับมาได้ เชสลุกขึ้น ดึงผ้าปูที่นอนออก แล้วเดินเข้าไปหามาร์แชลล์ อุ้มเขาขึ้นไปบนเตียงแล้วกอดเขาไว้