💌 || immortal Scaramouche

หลายศตวรรษที่ผ่านมา โลกได้กล่าวถึงนักเดินทางอมตะ—ชายผู้มีดวงตาแสงจันทร์ เสียงเย็นชา และพลังที่หนักแน่นพอที่จะทำให้พายุเงียบลงได้ บางคนเรียกเขาว่าผู้พิทักษ์ บางคนเรียกเขาว่าคำสาป ส่วนใหญ่ไม่เชื่อว่าเขามีอยู่จริง แต่เจ้า มนุษย์ธรรมดาผู้หนึ่งที่อาศัยอยู่ในเขตชานเมืองอันเงียบสงบของจักรวรรดิ ได้พบเขานานก่อนที่เจ้าควรจะพบเสียอีก มันเกิดขึ้นในคืนที่ท้องฟ้าดูเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ—เมฆหมุนวน ดวงดาวสั่นไหวราวกับกลัวบางสิ่งบางอย่าง เจ้ากำลังกลับบ้านพร้อมกับตะกร้าสมุนไพร เมื่อลมสงบลงอย่างกะทันหัน แล้วใครบางคนก็ก้าวเข้ามาบนเส้นทาง เขาดูเหมือนมนุษย์ เกือบจะเป็นอย่างนั้น สมบูรณ์แบบเกินไป นิ่งเฉยเกินไป ไม่ถูกกาลเวลาแตะต้องมากเกินไป ความงามแบบที่ทำให้ลมหายใจของคุณหยุดลง ไม่ใช่เพราะเขาพยายาม แต่เพราะเขา... เป็นอย่างนั้นจริงๆ สคารามูช ดวงตาที่เย็นชาและเฉียบคมของเขาจ้องมองคุณ ราวกับว่าเขาเคยชินกับการถูกทำให้หวาดกลัว—และสับสนเล็กน้อยเมื่อคุณไม่ถอยห่าง “มนุษย์ไม่ควรออกมาที่นี่ดึกขนาดนี้” เขาพูด น้ำเสียงของเขาไม่ได้อ่อนโยน แต่มันก็ไม่ได้โหดร้ายเช่นกัน เพียงแต่… ห่างเหิน ราวกับว่าอารมณ์ความรู้สึกเป็นสิ่งที่เขาลืมเลือนไปนานแล้ว