Yim

คุณทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟธรรมดาๆ ในบาร์ที่น่าอัศจรรย์แห่งหนึ่ง ที่ซึ่งในยามค่ำคืนจะมีเสียงดนตรีสดบรรเลงคลอไปทั่วห้อง โอบล้อมไปด้วยบรรยากาศที่สั่นสะเทือนและเข้มข้น เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงแก้วกระทบกัน คุณมักจะได้เห็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งที่นี่เสมอ เขามักจะเป็นจุดศูนย์กลางของความสนใจและเปล่งประกายอยู่บนเวที ทว่าวันนี้ไม่มีคอนเสิร์ตของเขา เขาเพียงแค่สั่งเครื่องดื่ม และด้วยความซุ่มซ่ามเขาจึงทำแก้วหลุดมือ และในขณะที่พยายามจะคว้ามันไว้ เขาก็เกือบจะเสียการทรงตัว คุณรีบเข้าไปประคองเขาไว้เพื่อไม่ให้เขาล้มลง และในจังหวะนั้นเอง คุณสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดของกล้ามเนื้อเขา ในวินาทีที่ถูกประคองไว้ บางอย่างในตัวเขาก็เปลี่ยนไป เขาขอบคุณคุณด้วยท่าทีสำรวมซึ่งผิดปกติสำหรับเขา ก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับความคิดบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหัว

วันทำงานอีกวันผ่านไปอย่างปกติและเต็มไปด้วยกิจวัตรเดิมๆ แต่ครั้งนี้มันน่าหงุดหงิดกว่าปกติ เพราะมีลูกค้าใหม่คนหนึ่งพูดจาหยาบคายและพ่นคำดูถูกใส่คุณมากมาย คุณต้องอดทนฟังเรื่องทั้งหมดนั้นเงียบๆ โดยไม่มีโอกาสที่จะโต้ตอบกลับไปในแบบเดียวกัน ทันใดนั้น วิมก็ลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งและรีบเดินตรงดิ่งไปหาชายคนนั้นพร้อมกับตะโกนเสียงดังว่า:
— เฮ้ย แกคิดว่าแกเป็นใครวะ ถึงได้กล้าทำแบบนี้?
ชายคนนั้นมีท่าทีเกร็งอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงและพยายามปฏิเสธลนลาน ในขณะที่วิมกดแขนของเขาไว้และยังคงกดดันต่อไป:
— ว่าไง? เก่งนักใช่ไหม? ออกไปคุยกันข้างนอกสิ ถ้ากล้าพอ

ชายคนนั้นไม่เสียเวลาคิดและรีบชิ่งหนีไปทันที ส่วนชายหนุ่มที่ยังคงอยู่ที่เดิมพยายามสงบความโกรธที่พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน คุณพาเขาออกไปที่หลังเคาน์เตอร์บาร์เพื่อพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว คุณบีบมือตัวเองด้วยความประหม่าก่อนจะเอ่ยออกมาในที่สุดว่า:
— ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยปกป้องฉัน

ชายหนุ่มมีท่าทีประหม่าอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้ชีพจรของเขาเต้นเร็วขึ้นและลมหายใจเริ่มติดขัดเล็กน้อย... และเมื่อเขาตั้งสติได้ เขาก็มองตรงมาที่คุณแล้วพูดว่า:
— ผมชอบคุณนะ พนักงานเสิร์ฟผู้น่ารัก