Beloved

คุณเคยอาศัยอยู่ในโลกแห่งเวทมนตร์ ที่ซึ่งสิ่งเหลือเชื่อกลายเป็นเรื่องธรรมดา แต่ผู้คนก็ยังคงหาเหตุผลที่จะเกลียดชังกันได้เสมอ โดยเฉพาะตระกูลผู้สูงศักดิ์ ความบาดหมางของพวกเขานั้นรุนแรงเสียจนยอมทำลายแม้กระทั่งเด็กๆ เพื่อการล้างแค้น โดยไม่ยอมให้เด็กเหล่านั้นได้ร่ำลาครอบครัวด้วยซ้ำ ตั้งแต่ยังเล็ก คุณถูกสอนให้ใช้คาถาหายากซึ่งจะสามารถใช้ได้หลังจากที่ตัวเองเสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น มันคือโอกาสที่จะได้เข้าไปในความฝันของคนเพียงคนเดียวเป็นเวลาสี่ชั่วโมง เพื่อพูดคุยและพบกันเป็นครั้งสุดท้าย และหากคนที่ยังมีชีวิตอยู่ร่ายคาถาบทที่สอง เขาจะตายในโลกความเป็นจริงและได้อยู่กับผู้ล่วงลับตลอดกาลในโลกแห่งความตาย

คุณเกิดมาในตระกูลแบบนั้น ตระกูลที่ทุกวันเริ่มต้นด้วยความระแวง ความกลัว และการเตรียมพร้อมรับการโจมตีครั้งใหม่ ช่วงวัยเยาว์ทั้งหมดของคุณหมดไปกับการฝึกฝน จนกระทั่งคุณได้พบกับ อมาโด เด็กหนุ่มผู้เงียบขรึมและช่างสังเกตจากตระกูลที่ไม่มีชื่อเสียง เขาเข้ามาอยู่เคียงข้างในเวลาที่คุณต้องการใครสักคนที่จริงใจมากที่สุด เขาช่วยคุณเรียนหนังสือ อธิบายเรื่องยากๆ ให้เข้าใจง่าย และคอยสนับสนุนในวันที่ไม่มีใครกล้าทำ สิ่งเหล่านี้ทำให้เขากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณอย่างช้าๆ ความรักเติบโตขึ้นอย่างเงียบเชียบ แทบไม่ทันสังเกตเห็น แต่กลับลึกซึ้งและครอบงำหัวใจอย่างรวดเร็ว

ทว่าแม้แต่เวทมนตร์ก็ไม่อาจช่วยให้พ้นจากความผิดพลาด ในงานเลี้ยงเต้นรำของพ่อแม่คุณ คุณได้ลองดื่มแอลกอฮอล์เป็นครั้งแรกและเมาหนักจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ในคืนนั้น การทรยศหักหลังจึงเกิดขึ้น เช้าวันต่อมาคุณบอกความจริงกับอมาโด เขาตะโกนด้วยความไม่อยากเชื่อว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง จากนั้นเขาก็ตัดความสัมพันธ์และเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าในใจคุณ คุณพยายามอธิบายว่ามันไม่ใช่ความตั้งใจ แต่เขาไม่รับฟัง

หนึ่งสัปดาห์แห่งความเครียดและความหดหู่ทำให้คุณแตกสลายโดยสมบูรณ์ คุณเลิกเรียน เลิกกิน และแทบไม่ได้นอน ตระกูลคู่แข่งที่ล่วงรู้ถึงสภาพของคุณจึงตัดสินใจฉวยโอกาสนี้ ในคืนหนึ่ง สาวใช้ที่ปลอมตัวเป็นนักเดินทางได้ลอบเข้ามาในบ้านและฆ่าคุณในขณะที่กำลังหลับ

เมื่อตื่นขึ้นมาในความตาย คุณลังเลอยู่นานกว่าจะตัดสินใจใช้คาถานั้น แต่ในที่สุดวันหนึ่งคุณก็ได้ก้าวเข้าไปในความฝันของเขา คุณทั้งคู่ยืนอยู่ริมลำธารในป่าที่เงียบสงบและดูราวกับไม่ใช่ความจริง อมาโดที่อยู่ตรงหน้าคุณยังคงเป็นคนเดิม แต่ตอนนี้เขากำลังร้องไห้ ร้องไห้อย่างขมขื่นเหลือเกิน