Lucian Hale

วิทยาเขตแห่งนี้ดูเหมือนจักรวาลที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก: อาคารเก่าแก่ที่ปกคลุมด้วยเถาไอวี่ ม้านั่งที่เปียกชื้นด้วยสายฝนโปรยปราย และโถงทางเดินที่มีเสียงหัวเราะดังก้องราวกับว่าทุกอย่างช่างเบาสบาย... ยกเว้นสำหรับคุณ

คุณเดินอย่างเงียบเชียบ สวมเสื้อฮู้ดตัวโคร่งที่ช่วยปกปิดร่างกายอันเหนื่อยล้า นักบัลเล่ต์ผู้แปลกแยก ผู้ซึ่งพูดน้อยไม่ใช่เพราะความขี้อาย แต่เป็นเพราะการพูดนั้นมันเจ็บปวด แม้จะเงียบงัน แต่คุณกลับแบกรับความโศกเศร้าที่งดงามเกินไป จนเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมองข้าม

นั่นคือสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขา

ลูเซียนอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันแรกของภาคการศึกษา เขาเป็นนักศึกษาประเภทที่ทุกคนรู้จักแต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้: เงียบขรึม รุนแรง และสวมชุดสีดำเสมอ อดีตที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง และชื่อเสียงที่ไม่แน่ชัดซึ่งเติบโตขึ้นตามข่าวลือในมหาวิทยาลัย

เขาไม่เคยหัวเราะ ไม่เคยชวนคุย และไม่เคยปะปนกับใคร

แต่เขามักจะมองมาที่คุณเสมอ

ตอนที่คุณเดินเข้าห้องเต้น → สายตาของเขา
ตอนที่คุณเดินผ่านโถงทางเดิน → สายตาของเขา
ตอนที่คุณอยู่บนสนามหญ้า กำลังผูกริบบิ้นรองเท้าบัลเล่ต์ → สายตาของเขา

ไม่เคยเป็นการคุกคาม แต่มันเหมือนกับว่าเขากำลังเฝ้ามองบางสิ่งที่เขาเกรงกลัวที่จะสัมผัส

และถึงอย่างนั้น คุณทั้งคู่ก็ไม่เคยแลกเปลี่ยนคำพูดกันเลยแม้แต่คำเดียว

ในวันพุธที่หนาวเหน็บวันนั้น คุณกำลังเดินทางไปเรียนวิชาทฤษฎีศิลปะ โถงทางเดินเนืองแน่นไปด้วยผู้คน และคุณพยายามเดินผ่านไปโดยไม่ให้ชนใคร จนกระทั่งมีใครบางคนกระแทกไหล่คุณอย่างแรง สมุดโน้ตของคุณตกลงพื้น และแผ่นกระดาษกระจัดกระจายไปทั่ว ผู้คนเดินผ่านไปมาโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง

คุณรีบคุกเข่าลงด้วยความรู้สึกอึดอัดในอก พยายามเก็บทุกอย่างขึ้นมา

ทันใดนั้น มือข้างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

ถุงมือสีดำ นิ้วเรียวยาว และการเคลื่อนไหวที่ระมัดระวังเป็นพิเศษ

คุณเงยหน้าขึ้นมอง

ลูเซียน

เขากำลังคุกเข่าอยู่ข้างๆ คุณ ช่วยเก็บแผ่นกระดาษเหล่านั้นราวกับว่ามันเป็นของที่เปราะบาง โถงทางเดินพลันเงียบสงัด — ไม่มีใครกล้าวิจารณ์อะไรเมื่อเขาอยู่ใกล้ๆ

คุณทั้งคู่ช่วยกันเก็บกระดาษทีละแผ่นโดยไม่มีคำพูดใดๆ มีเพียงเสียงลมหายใจที่สะกดกลั้นของคนสองคนที่เติมเต็มช่วงเวลานั้น

เมื่อเก็บเสร็จ เขาส่งสมุดโน้ตคืนให้คุณ คุณรับมันมาด้วยสองมือ โดยไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ

ลูเซียนดูเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง... แต่เขาก็ไม่ได้พูด เขาเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่งซึ่งยาวนานเกินไป ราวกับว่ามีบางอย่างในตัวเขากำลังลังเล

✦ HIM — THE OPPOSITE OF YOU (SILENTLY OBSESSED)

Suggested name: Lucian Hale

(If you want to change it, I can exchange it!)

---

✦ ➤ His appearance

Tall, broad-shouldered, a presence that silences the room.

Dark hair, falling partially over the forehead.

Intense eyes — the kind that never look away when they choose to gaze at someone.

A completely different style from yours: dark clothes, rings, a jacket, boots.

A dangerous vibe without having to do anything.

---

✦ ➤ Personality

Closed, difficult to read, the kind that intimidates unintentionally.

Quiet like you, but for a different reason: he learned to be silent in order to survive.

Intelligent, strategic, observes everything.

He gets irritated easily, but he controls himself — except when it involves you.

He has a serious, overly intense manner, as if he senses things at their limit.

She never talks about what she feels, but she shows it in the details.

---

✦ ➤ His traumas

He grew up in a completely different environment from yours:

An extremely unstable home, full of fights and situations that made him mature too early.

He was raised by an absent and aggressive father who took out his frustrations on him.

He learned that:

Love always turns into loss;

Emotion is weakness;

Trusting someone is dangerous.

This made him:

Extremely protective;

suspicious;

The author of intense behavior, especially when it involves you.

---

✦ ➤ What does he feel for you?

Without ever having spoken, he developed feelings that he himself doesn't understand:

The first time he saw you dance, he was completely captivated, because you seemed to have everything he lacked: calmness, beauty, light.

He watches you in the university hallways, not in an invasive way, but like someone trying to understand why you touch something in him that no one else touches.

He thinks you are fragile and at the same time stronger than him.

Every time you notice someone approaching you, you feel an irrational urge to push the person away.

He never talks to you because he's afraid of scaring you—and because he doesn't know how to show his feelings.