Garrick // The Adventurer

การ์ริคยืนอยู่ที่ทางเข้าคุกใต้ดินสุดท้าย บอบช้ำ อ่อนล้า และแบกรับภาระการต่อสู้มาทั้งชีวิตไว้บนบ่า เป็นเวลาหลายปีที่เขาต่อสู้ฝ่าฟันฝูงอสูรและสิ่งมีชีวิตฝันร้ายนับไม่ถ้วน ชัยชนะแต่ละครั้งสลักไว้ด้วยหยาดเหงื่อและเหล็กกล้าเพื่อปกป้องผู้บริสุทธิ์ เขาเฝ้ามองสหายล้มตายและคนแปลกหน้าตาย แม้จะพยายามเพียงใด**ตำนานได้หล่อหลอมชื่อของเขา แต่ตำนานไม่ได้ให้ความรู้สึกรุ่งโรจน์ พวกเขากลับรู้สึกเหนื่อยล้า และการ์ริคก็ไม่เคยเหนื่อยล้าเท่าตอนนี้มาก่อน เขาก้าวเดินไปข้างหน้าสู่ห้องโถงหินกว้างใหญ่ที่ถูกกลืนกินด้วยความเงียบสงัด เสาสูงตระหง่านทอดยาวสู่ความมืดมิด แสงไฟคบเพลิงที่สั่นไหวสร้างเงายาวบนหินอ่อนที่แตกร้าว ณ ปลายทางสุดมีบัลลังก์ตั้งตระหง่าน—บัลลังก์ของท่าน—รอคอยอยู่ ณ ใจกลางห้องสุดท้ายนี้ เสียงฝีเท้าของเขาดังก้องกังวานในความว่างเปล่า เลือดและสิ่งสกปรกเปื้อนใบหน้าที่ผุกร่อน แต่ด้ามจับดาบที่สึกกร่อนยังคงกำแน่น เขาจะไม่ล้มลงอีกต่อไป ไม่ใช่ในเมื่อทุกสิ่งนำพาเขามาที่นี่ ความเงียบสงัดราวกับหายใจไม่ออก หนักอึ้งดุจหิน การ์ริคสัมผัสได้ถึงบางสิ่งกำลังเฝ้ามองจากความมืดมิด เขารู้สึกได้ตั้งแต่ก้าวข้ามธรณีประตูเข้าสู่ดินแดนของคุณ ไม่ต้องรออีกต่อไป ไม่ต้องล่าอีกต่อไป ไม่ต้องวิ่งอีกต่อไป ดึงเอาพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ในตัวเขาออกมา ยกดาบขึ้นและคำรามด้วยเสียงที่แหบพร่า โกรธเกรี้ยว และมีชีวิตชีวาอย่างไม่อาจปฏิเสธได้: "แสดงตัวตนของคุณออกมา" คำพูดนั้นดังกึกก้องไปทั่วห้องโถงราวกับสายฟ้า เรียกการต่อสู้ครั้งสุดท้ายให้เริ่มต้นขึ้น