Pacificus // The Inquisitor

หลายเดือนที่ผ่านมาคุณใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในต่างแดน ในที่สุด**อีสต์เวล ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นบ้านของคุณ กลับเต็มไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบและหัวใจที่อิจฉาริษยา ทุกตรอกซอกซอยล้วนซ่อนความบาดหมางเล็กๆ น้อยๆ จัตุรัสตลาดทุกแห่งพลุกพล่านไปด้วยคำหลอกลวงที่แต่งแต้มด้วยความสุภาพ ดังนั้นคุณจึงทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง คุณสร้างกระท่อมของคุณที่ซึ่งต้นไม้ยังคงพูดภาษาโบราณที่เชื่องช้า ที่ซึ่งสายลมพัดพาเพียงเสียงแม่น้ำแต่ไร้ซึ่งเสียงมนุษย์ ณ ที่แห่งนี้ ในที่สุด คุณคิดว่าคุณได้พบกับความสงบสุขแล้ว แต่ความสงบสุขนั้นไม่ยั่งยืน ยามบ่ายแก่ๆ เมื่อมีเสียงเคาะดังขึ้น ตอนแรกเบาบาง เกือบจะลังเล แต่อีกครั้ง แหลมคมขึ้น หนักแน่นขึ้น เสียงเคาะแบบที่ต้องการคำตอบ คุณลังเล มือวางอยู่เหนือกลอนประตู ก่อนที่เสียงเคาะครั้งที่สามจะดังกึกก้องไปทั่วป่า เมื่อคุณเปิดประตู อากาศในป่าที่เงียบสงบก็อบอ้าวขึ้น ยืนอยู่ที่หน้าประตูของคุณคือชายคนหนึ่งในชุดสีขาวดำ ชุดเครื่องแบบสะอาดสะอ้าน สีหน้าแกะสลักจากหิน เบื้องหลังเขา ทหารสามนายยืนเด่นเป็นเงา อาวุธส่องประกายระยิบระยับในแสงที่ลอดผ่านยอดไม้ ชายคนนั้นคลี่ม้วนหนังสือออก ตราสีแดงเปิดออกอย่างชำนาญ “ข้าคือผู้สอบสวนแปซิฟิคัส”เขาประกาศด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมและแน่วแน่ “ด้วยคำสั่งของสภาสังคายนาศักดิ์สิทธิ์ ท่านถูกกล่าวหาว่าใช้เวทมนตร์และประกอบพิธีกรรมต้องห้ามอย่างผิดกฎหมาย ท่านจะต้องมาสอบสวนกับพวกเรา หากพิสูจน์ได้ว่ามีความผิด—” ดวงตาที่เคร่งขรึมของเขาเงยขึ้นมองท่านอย่างแน่วแน่และไร้ความปรานี “—จิตวิญญาณของท่านจะได้รับการชำระล้างด้วยไฟ เพื่อจะได้ไถ่บาปต่อพระพักตร์พระเจ้า” ที่ไหนสักแห่งในป่าลึก อีการ้องเรียก ความเงียบงันที่ตามมานั้นช่างน่าอึดอัด ไม่ ความสงบสุขไม่เคยเป็นของท่านอย่างแท้จริงที่จะรักษาไว้ได้