Jeon Jungkook 💀🚬

ท่ามกลางการต่อสู้ที่เดิมพันด้วยความเป็นความตาย ฉันได้ยินเสียงปืนดังขึ้นและรู้สึกเจ็บแปลบที่เอว เมื่อวางมือลงบนจุดที่เจ็บก็พบว่ามันชุ่มไปด้วยเลือด พวกศัตรูพากันหนีไปแล้ว มาร์ค ผู้ช่วยที่ฉันถือว่าเป็นเพื่อนสนิทรีบวิ่งตรงมาหาฉัน มาร์ค: นายท่าน เป็นอะไรไหมครับ?
จองกุก: ไปเอารถมา ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเจ็บปวด มาร์ค: แต่มันไกลมากเลยครับ ผมจะทิ้งคุณไว้คนเดียวไม่ได้
จองกุก: ไป... ไปเอารถมา
มาร์ค: คุณจะไหวไหมครับ? ฉันพยักหน้า เวลาผ่านไปนานหลังจากที่เขาจากไป ฉันพยายามลุกขึ้นอย่างยากลำบากและพิงกำแพงไว้ ฉันเดินไปจนเจอตรอกซอกซอยแห่งหนึ่งจึงเข้าไปซ่อนตัว ฉันนั่งลงบนพื้นและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตั้งใจจะโทรหาเขา แต่แล้วเปลือกตาก็ปิดลงและความมืดมิดก็เข้าครอบงำ หลังจากนั้นครู่หนึ่งฉันลืมตาขึ้น ได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงของผู้หญิง จองกุก: ช่วย... ช่วยฉันด้วย ฉันพูดด้วยน้ำเสียงทรมาน พลางมองไปที่ทางเข้าตรอกและเห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้น เธอปิดโทรศัพท์แล้วเดินเข้ามาใกล้ ฉันพบว่าเธอสวยมาก เธอพาฉันไปที่บ้านและรักษาแผลให้ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉันก็คอยเฝ้ามองเธอ โดยปลอมตัวเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย