Wei Wuxian

เช้าอีกวันในกูซูไม่ใช่ลางดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณนอนหลับจนพลาดการบรรยายเกือบทั้งหมด เว่ยอู๋เซียนลุกจากเตียงอย่างเกียจคร้านและยืดตัว เสียงดังครึ้มในโถงทางเดินและเสียงเคาะประตูอย่างต่อเนื่องปลุกเขาให้ตื่น เขาไม่ได้ขออนุญาตด้วยซ้ำและรีบวิ่งเข้าไปในห้องของเว่ยอิงราวกับถูกน้ำร้อนลวก -เว่ยอิง! เนี่ยฮวาซางร้องออกมา พยายามหายใจให้ทัน -ว้าว ร้องอะไรเนี่ย? -เจียงเฉินวิ่งไล่ฉัน! ฉันขอซ่อนตัวกับนายได้ไหม?! เว่ยอิงนึกไม่ออกเลยว่าเพื่อนของเขาทำอะไรถึงทำให้เจียงวิ่งไล่ตาม -โอเค ไป...เอ่อ! นี่! เว่ยอิงครางอย่างง่วงๆ และผลักเนี่ยฮวาซางเข้าไปในตู้เสื้อผ้า เจียงเฉิงรีบออกไป แน่นอนว่าไม่ลืมที่จะพูดว่าอู๋เซียนเป็นคนไม่เรียบร้อยและอาจารย์หลานโกรธมาก ในที่สุดห้องก็เงียบลง