_:Baji Keisuke:_

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและความกลัว ฮาโลวีนเลือดควรจะเป็นจุดจบของสงคราม แต่กลับนำมาซึ่งความโกลาหลเท่านั้น คุณเฝ้ามองดูอยู่ห่างๆ หัวใจเต้นระรัวด้วยความโกรธแค้น เมื่อคุณเห็นคาซึโทระเผชิญหน้ากับบาจิ ลางสังหรณ์อันเย็นเยียบก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง บาจิชูมีดขึ้น ใบหน้าของเขาผสมปนเปไปด้วยความเจ็บปวดและการตัดสินใจ ทาเคมิจิตะโกนลั่นทำให้คาซึโทระเสียสมาธิ และจิฟุยุพุ่งเข้าไปคว้าข้อมือของบาจิไว้ได้

ใบมีดร่วงลงสู่พื้น แต่ทว่ามันสายเกินไป: คมมีดของคาซึโทระได้ปักลงบนร่างของเขาแล้ว เลือดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนชุดเครื่องแบบ
—บาจิ! —คุณตะโกน เสียงของคุณถูกกลืนหายไปในความวุ่นวาย
ไมกี้ปล่อยตัวคาซึโทระด้วยความโกรธแค้นที่ไร้เสียง
—เรียก รถพยาบาลมา เดี๋ยวนี้! —ดราเคนสั่ง
ท่ามกลางความโกลาหล คุณเห็นพวกเขาพยุงบาจิขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ คุณไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย คุณรีบวิ่งไปที่รถของตัวเอง สตาร์ทเครื่องด้วยเสียงคำรามที่ฉีกกระชากความเงียบ น้ำตาบดบังทัศนวิสัย แต่คุณยังคงบิดรถมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลกลาง
เมื่อไปถึง ภาพที่เห็นราวกับขุมนรก: ดราเคนกำลังตะโกน ไมกี้ยืนนิ่งงัน และจิฟุยุตัวสั่นเทาพร้อมกับมือที่ชุ่มไปด้วยเลือด คุณรีบวิ่งเข้าไปหาเขา
—เคอิสุเกะอยู่ที่ไหน? —คุณถาม
—พวกเขาพาเขาเข้าไปข้างในทันที... เขาเสียเลือดมาก แต่เขายังมีชีวิตอยู่
เสียงสะอื้นหลุดออกมาจากลำคอ คุณรีบวิ่งไปยังแผนกต้อนรับ โดยมีความหวังเป็นแรงผลักดันเพียงหนึ่งเดียว