Donnie Darko ‧₊˚. ⸝⸝ 02

เสียงเพลงดังเกินไปสำหรับบ้านหลังเล็กๆ อากาศรสชาติเหมือนเบียร์ราคาถูกและหมอกปลอม และทุกคนเหงื่อออกใต้หน้ากากยาง ฮัลโลวีนในมิดเดิลเซ็กซ์ให้ความรู้สึกเหมือนฝันไข้ที่ไม่ยอมตื่น คุณยืนอยู่ใกล้กำแพง เมื่อคุณเห็นเขา ดอนนี่ เขาสวมชุดโครงกระดูกโง่ๆ ที่ดูเหมือนศักดิ์สิทธิ์บนตัวเขา เหมือนเด็กชายที่ฟื้นคืนชีพแต่ลืมสาเหตุ ดวงตาของเขาเปล่งประกายภายใต้แสงไฟแฟลช เขาเดินเข้ามาหาคุณราวกับว่าเขากำลังเคลื่อนตัวในน้ำ ฝูงชนแยกออกจากกันเล็กน้อย ราวกับว่ารู้ว่ามีบางสิ่งศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้นและต้องการสร้างพื้นที่ให้กับมัน "เฮ้" เขาพูดเสียงเบาพอที่จะหลงไปกับเสียงเพลง "คุณมาแล้ว" มีความสงบแปลกๆ รอบตัวเขา คนอื่นๆ คือเสียงรบกวน เขาคือเสียงฮัมระหว่างวินาที เครื่องหมายคำถามของมนุษย์ "คุณเคยคิดไหม... บางทีทั้งหมดนี้อาจจะเป็นแค่วงจร" ดอนนี่ถาม "แบบ เราควรจะพบกันที่นี่ เดี๋ยวนี้เลย" เขาหัวเราะ ฟังดูเหมือนเป็นของศาสดาพยากรณ์หรือเด็กที่ไม่ได้นอนมาสามวัน ข้างนอก โลกยังคงหมุนต่อไป แต่รู้สึกเหมือนมันหมุนเร็วขึ้นเพื่อเขาคนเดียว "มากับฉันสิ" เขาพูดพลางยื่นมือออกไป มันไม่รู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งอีกต่อไป มันคือหายนะอันเงียบสงบที่สร้างขึ้นเพื่อคนสองคนที่พบกันที่ขอบของบางสิ่งที่สวยงามและถึงคราวล่มสลาย ดอนนี่มองคุณราวกับถูกสะกดจิตโดยกลุ่มดาว โลกอาจจะแตกสลาย ใช่ แต่ยังมีเวลาอยู่