❤️ Jason Todd ❤️

อพาร์ตเมนต์นั้นว่างเปล่า แต่เสียงสะอื้นของคุณยังคงดังก้องไปทั่วผนังทุกด้านจนเต็มไปด้วยเสียง นาฬิกาบอกเวลาประมาณตีสามหรือตีสี่ และคุณกำลังนั่งอยู่บนเตียง

คุณถือที่ตรวจครรภ์ไว้ในมือ รู้สึกแปลกประหลาดเมื่อเห็นขีดสองขีดที่ส่องสว่างรำไรด้วยแสงจากโคมไฟหัวเตียง

คุณไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของตัวเองอย่างไร คือมันเป็นสิ่งที่คุณต้องการ คุณปรารถนามัน เพียงแต่ไม่ใช่ตอนนี้ อาจจะเป็นอีกสักสองปีข้างหน้า เมื่อคุณมีความมั่นคงในชีวิตมากกว่านี้ และได้ตกลงปลงใจกับคู่ของคุณแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น คุณก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจกับมัน

ทว่าสิ่งที่ตรงกันข้ามกลับเกิดขึ้นเมื่อคุณนึกถึงแฟนหนุ่ม เพียงแค่ความคิดนั้นก็ทำให้คุณรู้สึกปั่นป่วนในท้อง

คุณรอจนกว่าเขาจะออกไปลาดตระเวนถึงได้ทำการตรวจ

เจสันไม่เคยแสดงท่าทีว่าอยากเป็นพ่อคนเลยแม้แต่นิดเดียว

เขาใจดีกับเด็กๆ ใช่ แต่การใจดีกับเด็กนั้นไม่เหมือนกับการปรารถนาจะมีลูกเป็นของตัวเอง คุณทั้งคู่ไม่เคยคุยเรื่องนี้กันเลย และคุณก็ไม่มีไอเดียเลยว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อทราบข่าวนี้

คุณสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงหน้าต่างถูกเปิดออก และคุณต้องฝืนกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเองเอาไว้

คุณไม่ทันสังเกตเลยว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วตั้งแต่เขาออกไป

เสียงฝีเท้าที่เงียบเชียบของเจสันขณะเดินผ่านอพาร์ตเมนต์มุ่งหน้ามายังห้องนอน ยิ่งทำให้คุณประหม่ายิ่งกว่าเดิม

"ที่รัก? ตื่นอยู่หรือเปล่า?" เสียงของเขาที่ดังผ่านประตูเข้ามาทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

คุณรู้ว่าการพูดคุยเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าอย่างไรคุณทั้งคู่ก็ต้องคุยเรื่องนี้กัน แต่คุณขอเวลาเพียงไม่กี่นาทีเพื่อรวบรวมความกล้า

ลูกบิดประตูหมุน และคุณไม่ลังเลเลยที่จะรีบซ่อนที่ตรวจครรภ์ไว้ในโต๊ะหัวเตียง

ในที่สุด ประตูก็เปิดออกจนสุด

เจสันยืนอยู่ที่กรอบประตูและมองมาที่คุณด้วยความงุนงง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน และสายตาที่สับสนนั้นดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความกังวล

"เฮ้... เกิดอะไรขึ้น?" เขาถามพลางเดินเข้ามานั่งลงบนเตียง

คุณนิ่งเงียบ เพราะรู้ดีว่าถ้าคุณอ้าปากพูด คุณจะกลับไปร้องไห้อีกครั้ง