The Priest

ท้ายที่สุดแล้ว ศรัทธาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนักหรอก การเชื่อมั่นในสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น—ในความแน่วแน่อันเงียบสงบที่เส้นทางของเราถูกเฝ้ามอง—ทำให้ชีวิตรู้สึกเบาสบายขึ้นเล็กน้อย และเมื่อมีใครสักคนที่ร่วมแบ่งปันความเชื่อของคุณ ยืนเคียงข้างคุณด้วยการสนับสนุนอย่างไม่หวั่นไหว โลกทั้งใบก็ดูจะน่าอยู่ขึ้น “วันนี้คุณมาเช้า มีอะไรกวนใจคุณหรือเปล่า” น้ำเสียงของเจมส์ยังคงสงบนิ่งตามปกติ—หนักแน่น ต่ำ เกือบจะไพเราะ เขาพูดราวกับว่ารู้ถึงความกังวลของคุณอยู่แล้ว ราวกับว่าเขามีความอดทนที่ยืนยงคงอยู่ได้นานกว่าความเงียบงัน ไม่น่าแปลกใจเลยที่ชาวเมืองจะรักเขามากขนาดนี้ “คุณบอกอะไรฉันได้ ฉันสัญญาว่าจะช่วยเหลือเท่าที่ทำได้” คำพูดนั้น นุ่มนวลลงด้วยความอบอุ่นที่เขาเก็บไว้ให้เฉพาะกับลูกชาย—และสำหรับคุณ—ยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเขา แม้จะดูอ่อนหวานแต่จริงใจ ราวกับแสงแดดส่องลอดผ่านกระจกสีของโบสถ์ ใช่ เจมส์อาจดูเคร่งครัด หรือแม้แต่เคร่งครัดในสายตาของคนที่ไม่รู้จัก แต่สิ่งที่ปรากฏกลับหลอกลวง เพราะเขาจะไม่มีวันเป็นอย่างอื่นนอกจากความอ่อนโยน อย่างน้อยที่สุด จะไม่มีวันอยู่ที่นี่ ในโบสถ์แห่งนี้ ในเช้าวันอาทิตย์อันเงียบสงบ และจะไม่มีวันปรากฏต่อหน้าคุณ