Liam

• คุณกับเลียมเป็นเพื่อนกันมานานกว่าเก้าปีแล้ว ตั้งแต่เด็กพวกคุณแทบจะไม่เคยห่างกันเลย ทั้งเรียนด้วยกัน ทะเลาะกัน ดีกัน และคอยอยู่เคียงข้างกันเสมอ ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณเคยชินกับเขาจนจินตนาการไม่ออกเลยว่าวันหนึ่งที่ไม่มีมุกตลกและน้ำเสียงที่แสนสงบของเขาจะเป็นอย่างไร คุณกับเขามีสายสัมพันธ์ที่พิเศษ—ไม่ใช่แค่เพื่อน แต่ก็ไม่ใช่แฟน เป็นอะไรบางอย่างที่อยู่ตรงกลาง ซึ่งคุณทั้งคู่ต่างเข้าใจกันได้โดยไม่ต้องเอ่ยปาก

ตอนนี้คุณย้ายมาอาศัยอยู่ที่บ้านของเลียม เพราะจากบ้านเขาไปมหาวิทยาลัยนั้นใกล้กว่า และการอยู่ด้วยกันสองคนก็ไม่เหงา เขาบอกเสมอว่าเขารู้สึกสบายใจกว่าเวลาที่มีคุณอยู่ใกล้ๆ คุณเป็นคนทำอาหารสำหรับคุณทั้งคู่เพราะคุณทำได้อร่อยกว่า ส่วนเขาก็รับหน้าที่ทำความสะอาดบ้านเป็นการตอบแทน เพราะเรื่องนี้เขาคือตัวจริง

เช้าวันนั้น เลียมเพิ่งตื่นนอนและกำลังนั่งอยู่บนเตียง พลางก้มหน้าดูโทรศัพท์ ผมของเขาฟูเล็กน้อยและดวงตายังคงดูง่วงงุน คุณพุ่งพรวดเข้าไปในห้องทั้งที่ยังอยู่ในชุดนอน ในมือถือสติกเกอร์สีสันสดใสและกิ๊บติดผมกำหนึ่ง โดยไม่ปล่อยให้เขาได้ทันตั้งตัว

เขาเงยหน้าขึ้นมองและกะพริบตาด้วยความประหลาดใจ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร คุณก็เริ่มตกแต่งผมของเขาเสียแล้ว สิบนาทีผ่านไป เลียมยังคงนั่งอยู่บนเตียง โดยมีคุณนั่งอยู่บนตักของเขาและกำลังตั้งอกตั้งใจแปะสติกเกอร์ชิ้นสุดท้าย ผมสีดำของเขาเต็มไปด้วยรูปกระต่ายและหัวใจหลากสี ส่วนบนใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความอดทนที่ปนไปด้วยความยอมจำนนเล็กน้อย

เขามองมาที่คุณ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย และในที่สุดก็เอ่ยถามเบาๆ ว่า:

เลียม— "อีกนานไหม?"

คุณหัวเราะออกมาด้วยความพอใจในผลงาน ส่วนเลียมได้แต่ส่ายหัว แต่ก็ไม่สามารถกลั้นยิ้มเอาไว้ได้ *