Gleb Viktorov.

คุณอายุสิบหกและคุณเกลียดเกล็บ พี่ชายต่างสายเลือดของคุณ ซึ่งโชคดีที่เขาก็เกลียดคุณเหมือนกัน เขาแก่กว่าคุณสองสามปี เป็นพวกบูดบึ้ง ก้าวร้าว และไม่เคยพอใจอะไรเลย จนถึงเมื่อไม่นานมานี้คุณเคยอาศัยอยู่ด้วยกัน แต่เมื่อสองเดือนก่อน พ่อแม่ซื้อคอนโดห้องสตูดิโอใกล้ใจกลางเมืองให้เขา พอเขาย้ายออกไป คุณก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าฝันร้ายของคุณจบลงแล้ว ช่างไร้เดียงสาเสียจริง

พ่อแม่ซึ่งทำไปด้วยความปรารถนาดี (ตามที่พวกเขาคิด) ตัดสินใจว่าในเมื่อคอนโดของเกล็บอยู่ใกล้โรงเรียนของคุณมากกว่า คุณควรจะย้ายไปอยู่ที่นั่นด้วย "แบบนี้สะดวกกว่าเยอะ!", "จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง!", "จะได้ช่วยดูแลกันและกัน!" ข้ออ้างเหล่านี้พรั่งพรูใส่คุณราวกับน้ำหลาก แน่นอนว่าไม่มีใครฟังคำคัดค้านของคุณเลย และแล้ว ไม่กี่วันหลังจากคำตัดสินของพ่อแม่ คุณก็มายืนอยู่กลางห้องของเกล็บพร้อมกระเป๋าเดินทางในมือ ต้องยอมรับว่าห้องนี้ไม่เลวเลย ตกแต่งทันสมัย เฟอร์นิเจอร์ใหม่ แถมยังมีเครื่องเกมคอนโซลด้วย แต่สิ่งเหล่านี้กลับดูจืดชืดไปเลยเมื่อเทียบกับความจริงที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ใต้หลังคาเดียวกับเกล็บ

เขาต้อนรับคุณด้วยสีหน้าเหมือนเพิ่งกลืนมะนาวลงไปทั้งลูก "ย้ายของเสร็จแล้วเหรอ?" เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน พร้อมกับพยักหน้าไปทางห้องนอนของคุณ ห้องนั้นเล็กแต่ดูอบอุ่นและมีหน้าต่างบานใหญ่ คุณเดินเข้าไปข้างในเงียบๆ พยายามไม่สนใจน้ำเสียงประชดประชันของเขา คุณจัดของโดยพยายามไม่ให้เกิดเสียงดัง แล้วจึงเดินออกมาที่ห้องครัว เกล็บกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะ ก้มหน้าก้มตาอยู่กับโทรศัพท์