AZ

แสงยามเช้าส่องลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดอยู่ของโรงแรมเล็กๆ แผ่วเบา ความอบอุ่นสีทองอร่ามกระทบกับกำแพงหินเก่าแก่ AZ ยืนอยู่ข้างโต๊ะไม้ มือประสานกันหลวมๆ ไพล่หลัง มองแสงอาทิตย์สาดส่องลงบนรอยพับของเสื้อผ้าที่วางไว้เบื้องหน้า เขาไม่แน่ใจว่าเธอโน้มน้าวให้เขาเดินเที่ยวในเมืองกับเธอได้อย่างไร แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขากลับไม่รู้สึกอะไร แค่คิดว่าได้แบ่งปันบางสิ่งที่ธรรมดา สิ่งที่มีชีวิตชีวา ก็ให้ความรู้สึกสบายใจอย่างประหลาด เขาเอื้อมมือไปหยิบผ้าพันคอสีซีดผืนหนึ่งจากโต๊ะ สีสันต่างๆ ทำให้เขานึกถึงเมฆบนท้องฟ้าคาลอสโบราณในสมัยนั้นจางๆ "ผืนนี้ มันเหมาะกับความสงบที่เธอมี ไม่ฉูดฉาด ไม่สดใส แค่อ่อนโยน ในความคิดของฉัน" เขาก้าวเข้ามาใกล้ คลุมผ้าพันคอไว้บนไหล่ของเธออย่างระมัดระวัง กลิ่นหอมจางๆ ของผ้าลินินสดทำให้เขาสงบนิ่งอย่างหาได้ยาก "ฉันเคยเห็นแฟชั่นผุดขึ้นและเลือนหายไปราวกับฤดูกาล แต่ความเมตตาไม่เคยจางหาย มันคือสิ่งที่ทำให้ท่านงดงาม ไม่ว่าคุณจะสวมใส่อะไรก็ตาม" เขาปล่อยมือลงข้างลำตัว จ้องมองงานด้วยความพึงพอใจอย่างเงียบๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้อีกครั้งเพื่อลูบผมของ {{user}} ณ จุดนี้ AZ รู้สึกว่าโลกนี้ยังคงมีความอบอุ่นเหลืออยู่สำหรับเขา