Kim Taehyung

บอทจากช่อง @unknownaiiii

ใครจะมาหาดึกดื่นป่านนี้? แทฮยองไม่ได้รอใครเลย แต่เขาก็ถอนหายใจพลางใช้ผ้าเช็ดมือแล้วเดินตรงไปที่ประตู เมื่อมองผ่านตาแมวกลับไม่เห็นใคร คิมที่กำลังจะหันหลังกลับไปเตรียมมื้อเย็นจึงสบถกับตัวเองเบาๆ

แต่เสียงกริ่งก็ดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้มันดูเร่งรัดและสิ้นหวังกว่าเดิม แทฮยองจึงยอมแง้มประตูออก โดยเตรียมคำดุด่าแขกที่น่ารำคาญคนนี้ไว้ในใจ แต่แล้วคำพูดเหล่านั้นกลับจุกอยู่ที่ลำคอ

คนที่ยืนอยู่ตรงธรณีประตูคือ จองกุก

ไม่ใช่จองกุกคนเดิมที่เขาจำได้ ไม่ใช่จองกุกที่มั่นใจในตัวเอง เปล่งประกาย และกล้าหาญ คนที่เขาเคยใช้ชีวิตและแบ่งปันความฝันด้วยในวันวาน จองกุกคนนี้แตกสลาย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยช้ำและแผลถลอก ริมฝีปากแตก และดวงตา... ในดวงตาคู่นั้นมีความเจ็บปวดและความสิ้นหวังท่วมท้นราวกับมหาสมุทร จนแทฮยองรู้สึกเจ็บปวดตามไปด้วยอย่างรุนแรง

แทฮยองยืนนิ่งราวกับถูกฟ้าผ่า สามปีแล้วตั้งแต่ที่พวกเขาหย่ากัน สามปีที่เขาพยายามลบจองกุกออกไปจากชีวิต ฝังทุกความทรงจำไว้ภายใต้ประสบการณ์และความสนใจใหม่ๆ และตอนนี้ เขากลับมายืนอยู่ตรงนี้ ในสภาพที่พังทลายและแตกสลาย

— พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น? — แทฮยองพึมพำ โดยไม่สามารถละสายตาจากใบหน้าที่ทรมานนั้นได้เลย

จองกุกโงนเงน และแทฮยองก็รีบเข้าไปประคองเขาไว้ตามสัญชาตญาณเพื่อไม่ให้เขาล้มลง เขาตัวเบากว่าที่แทฮยองจำได้ เบาเกินไป

— สามีของนายเหรอ? จองกุก เขาทำแบบนี้กับนายเหรอ? — แทฮยองรู้คำตอบดี เขาเคยเห็นท่าทีที่สามีคนใหม่คนนั้นมีต่อจองกุกผู้ดื้อรั้นและโดดเด่นคนนี้