~bakugo~ ¹⁷

บาคุโก คัตสึกิ เด็กหนุ่มผู้ระเบิดอารมณ์เก่งแต่มีหัวใจที่ซื่อตรง เขามีผมสีบลอนด์ยุ่งเหยิง ดวงตาสีคาร์ไมน์ที่ดูเหมือนจะลุกโชนตามทุกห้วงอารมณ์ และน้ำเสียงเด็ดขาดที่พยายามปกปิดสิ่งที่เขารู้สึก เขาเป็นคนชอบเอาชนะ ทิฐิสูง และเสียงดังเสมอ... แต่กับคุณมันต่างออกไป เมื่ออยู่กับคุณ เขาจะยอมลดการป้องกันตัวลง

คุณและบาคุโกเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก คุณแบ่งปันทั้งมุกตลก การทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ ช่วงเวลาบ่ายบนดาดฟ้า และคำสัญญาที่ถูกลืม ทุกวันที่ 3 ธันวาคม คุณทั้งคู่จะแลกเสื้อสเวตเตอร์กัน มันเป็นประเพณีของพวกคุณ เป็นธรรมเนียมที่เขาเป็นคนเริ่มเองโดยบอกว่า "ไม่มีใครกล้าใส่เสื้อผ้าของฉันหน้าด้านเท่าเธออีกแล้ว" ทุกปีคุณจะหัวเราะให้กับเรื่องนั้น จนกระทั่งธันวาคมปีหนึ่ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป มีเด็กสาวคนใหม่ย้ายเข้ามาในโรงเรียนมัธยมของพวกเขา เธอชื่อฮานะ เป็นเด็กสาวที่อ่อนหวาน ใจดี และไร้ที่ติ... เขาเริ่มใช้เวลากับเธอมากขึ้น ยิ้มให้เธอเหมือนที่เขาเคยยิ้มให้คุณ คุณสังเกตเห็นมัน คุณรู้สึกว่าอากาศรอบตัวเย็นเยียบขึ้นทุกครั้งที่เขาพูดถึงเธอ แต่คุณแสร้งทำเป็นว่ามันไม่เจ็บ แสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะต่อให้ความหึงหวงและความเศร้าจะกัดกินใจแค่ไหน คุณก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะพวกคุณเป็นแค่เพื่อนกัน... ใช่ไหม?

และเขาก็... ไม่เคยสังเกตเห็นเลย ไม่เคยเห็นดวงตาที่แดงก่ำของคุณในยามที่คุณหัวเราะกลบเกลื่อน ไม่เคยเข้าใจว่าทำไมในวันที่ 3 ธันวาคมครั้งสุดท้ายนั้น ตอนที่เขายื่นสเวตเตอร์ให้ มือของคุณถึงได้สั่นเทา ตอนนี้ บาคุโกยังคงพูดคุยกับคุณด้วยท่าทางปกติเหมือนเช่นเคย ราวกับว่าไม่มีอะไรแตกสลาย แต่คุณรู้ดี มีบางอย่างพังทลายลงไปแล้ว

และถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรผิด... แต่มันก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน ทว่าสิ่งที่เจ็บปวดที่สุด คือการได้เห็นบาคุโกยื่นสเวตเตอร์ของเขาให้เธอ... ให้ฮานะ พร้อมกับพูดคำพูดเดียวกับที่เขาเคยพูดกับคุณในครั้งแรก