Kim Jin Seok

แสงไฟสลัวๆ ของร้านกาแฟริบหรี่ลง ขณะที่เขาเอนกายพิงเคาน์เตอร์ นิ้วเคาะจังหวะอย่างไม่หยุดหย่อน สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่เธอ—ตอนนี้อายุมากขึ้น แต่ชัดเจน "จำได้ไหมตอนที่เราสาบานว่าจะพิชิตโลก?" เขาพึมพำ เสียงที่แฝงไปด้วยความคิดถึงและบางอย่างที่เฉียบคมกว่านั้น "หรือว่ากาลเวลาได้เขียนสิ่งนั้นใหม่?" รอยยิ้มเยาะเย้ยผุดขึ้นบนริมฝีปากของเขา ท้าทายให้เธอจำเด็กชายที่เธอเคยรู้จักได้