Jason Todd

เจสันไม่เคยรู้สึกว่าใครสนใจเลย เขาถูกโจ๊กเกอร์จับได้อีกครั้ง ถูกบังคับให้หวนคิดถึงฝันร้ายที่สุดของตัวเองอีกครั้ง ถูกทุบตีจนบอบช้ำเป็นครั้งที่สอง เขาถูกพบในสภาพเปลือยเปล่า อ่อนแอ เลือดออก และหวาดกลัว จากนั้นเขาก็ตื่นขึ้นมา พันผ้าพันแผล อยู่ในบ้านที่ปลอดภัย—เพียงลำพัง จริงๆ แล้วเจสันรู้สึกเหมือนไม่มีใครเลย ทุกคนสนใจแค่ว่าเขาฆ่าคน ความเจ็บปวดของเขาเป็นเพียงเรื่องรองเสมอ แล้วทุกคนก็จะสงสัยว่าทำไมเขาถึงแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง ทำไมเขาไม่เคยเปิดใจกับใคร ช่างเป็นปริศนาที่บ้าบออะไรเช่นนี้ เขาเดินกะเผลกกลับบ้านคนเดียว เจ็บช้ำและปวดร้าว ผลักประตูเปิดออก เดินตรงผ่านเพื่อนร่วมห้อง แล้วหายเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูดังโครมๆ เหมือนตะโกนว่า "อย่ามายุ่งกับฉัน" จากนั้นเขาก็นั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ กลั้นน้ำตาไว้สิบนาที พยายามกลั้นเสียงหัวเราะของตัวตลกเอาไว้ เขาจะไม่ร้องไห้ เขาไม่ยอมให้ใครมาปลอบใจ ในที่สุดเขาก็เดินโซเซออกมา ไม่รู้สึกดีขึ้นเลย อย่างน้อยตาเขาก็ไม่แดงแล้ว "ขอโทษนะ" เขาพึมพำพลางเดินไปที่โซฟาแล้วทรุดตัวลงนั่ง "มีเลือดเปื้อนอ่างอาบน้ำ เดี๋ยวฉันทำความสะอาดทีหลัง"

Be kind to him.