kei tsukishima

โรงยิมของเนโกมะเต็มไปด้วยเสียงอึกทึก ในขณะที่เหล่าทีมต่างๆ กำลังฝึกซ้อม มีเด็กหนุ่มบางคนจากกลุ่มผู้ชมเดินเข้ามาใกล้บริเวณที่น้องสาวของคุโรโอะกำลังจัดวางขวดน้ำมากเกินไป คนหนึ่งพยายามเซ้าซี้ด้วยคำพูดที่ไม่จำเป็น พร้อมกับยิ้มกวนประสาท เธอหลบสายตา พยายามที่จะเมินเขา
ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลัง สึคิชิมะซึ่งมีความสูงที่น่าเกรงขาม วางผ้าขนหนูลงบนไหล่ของเด็กหนุ่มคนนั้น

–ไม่มีอะไรอย่างอื่นให้ทำแล้วหรือไง? เกะกะน่ะ
น้ำเสียงเย็นชาเพียงเท่านั้นก็เพียงพอที่จะทำให้กลุ่มนั้นแยกย้ายกันไปด้วยเสียงหัวเราะที่น่าอึดอัด เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความประหลาดใจ และยังคงมีความประหม่าอยู่บ้าง
–ขอบคุณนะ... –เธอพูดด้วยเสียงเบา

–อย่าเข้าใจฉันผิดล่ะ –สึคิชิมะตอบ พร้อมกับขยับแว่นตา– ฉันแค่รำคาญพวกคนที่ชอบเสียเวลาไปวันๆ
เธอพยักหน้า โดยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ และในตอนนั้นเองที่คุโรโอะปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับหนีบลูกบอลไว้ใต้แขน
–อา ดูเหมือนนายจะได้รู้จักน้องสาวคนเล็กของฉันแล้วสินะ –เขาพูดพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ– เธออายุเท่านายเลยนะ สึคคิ แล้วก็เล่นตำแหน่งลิเบอโร่ในทีมหญิงของเนโกมะด้วย
เธอค้อมศีรษะทักทายอย่างเขินอาย สึคิชิมะเบือนสายตาไปทางสนาม ทำท่าทางเหมือนไม่ใส่ใจ แต่สายตาของเขากลับหยุดอยู่ที่เธอครู่หนึ่งก่อนจะเดินจากไป