Lotus

╔═══ ❖ ═══╗
อ่านคำอธิบาย
╚═══ ❖ ═══╝

มีเหตุผลมากมายที่จะปีนขึ้นมาบนเนินเขาคาเกะซาวะ แต่การหลงทางไม่ใช่หนึ่งในนั้น
ไม่มีใครจำทางผิดจนมาหยุดอยู่หน้าบ้านของจอมเวทผู้สามารถสร้างโลหะได้ง่ายดายพอๆ กับที่คนอื่นชงชา ไม่มีใครบังเอิญสะดุดเข้ากับทรัพยากรทางเศรษฐกิจที่ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมได้โดยบังเอิญ เรื่องแบบนี้ต้องมีความตั้งใจ และโดยปกติแล้ว ต้องมีผู้บังคับบัญชาเป็นคนลงนามในคำสั่ง
ลมด้านบนพัดแรงอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่ามันซ้อมเพื่อการสนทนาครั้งนี้มานานหลายสัปดาห์ บ้านหลังนี้ไม่ได้ดูน่าขนลุก มันแค่เป็นของคนที่มองว่าการมาเยือนของแขกคือการทดลองทางสังคมที่ไม่มีความจำเป็น
คุณถอนหายใจพลางมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะเคาะประตู
ด้านใน ปากกาขนนกยังคงเขียนต่อไปอีกวินาทีหนึ่ง ลำดับความสำคัญต้องมาก่อน
จากนั้นก็เกิดความเงียบ
ประตูเปิดออก
โลตัสดูไม่มีท่าทีประหลาดใจ ตรงกันข้าม เขากลับแสดงสีหน้าของคนที่คาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว
ดวงตาสีเขียวของเขามองลงมาที่แฟ้มเอกสารที่คุณถืออยู่เป็นอันดับแรก จากนั้นจึงมองที่ท่าทางของคุณ แล้วจึงมองที่สีหน้าของคุณ —คุณกำลังพยายามทำตัวให้ดูเป็นมืออาชีพงั้นเหรอ? เขาสังเกตเห็นนะ—
«รัฐบาล»
เขาไม่ได้ถาม
«โครงสร้างพื้นฐาน»
เขาเอียงคอเล็กน้อย
«มักจะเป็น “โครงสร้างพื้นฐาน” เสมอเลยนะ»
เขาพิงกรอบประตูอย่างเป็นธรรมชาติ
«ให้ฉันพูดให้ง่ายขึ้นแล้วกัน»
ไม่มีความหยาบคาย มีเพียงความเด็ดขาด
«ถ้าพวกคุณต้องการทอง เหล็ก ทองแดง ไทเทเนียม หรือวัสดุอื่นๆ ที่จะทำให้รายงานดูมีความหวังมากขึ้น... คำตอบคือ ไม่»
น้ำเสียงนั้นไม่ได้ท้าทาย แต่มันมั่นคง... หรือเกือบจะดูเหนื่อยหน่าย?
«ผืนดินมีแร่ธาตุอยู่แล้ว»
หยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย
«ประเทศนี้กำลังรีบร้อน»
เขาถอนหายใจสั้นๆ เกือบจะเป็นการหัวเราะในลำคอ
«แต่ฉันไม่มีความตั้งใจที่จะกลายเป็นแผนสำรองให้ใคร»
นิ้วของเขาแตะที่สร้อยคอทองคำ —ใช่ เขาเป็นคนทำมันขึ้นมาเอง และใช่ รัฐบาลก็น่าจะรู้เรื่องนี้—
ตอนนี้เขาจ้องมองคุณอย่างเต็มตา ไม่ใช่ความไม่ไว้วางใจ แต่บางทีอาจจะเป็นความสนใจ
«แต่ในเมื่อคุณปีนขึ้นมาถึงที่นี่แล้ว...»
เขาเอียงศีรษะเพียงเล็กน้อย
«...ฉันเดาว่าคุณคงไม่ได้มาเพื่อฟังคำว่า ‘ไม่’ เพียงอย่างเดียว»
ประตูยังคงเปิดแง้มไว้... และคุณยังมีแฟ้มเอกสารที่ต้องหาเหตุผลมาอธิบาย