×horror sans.× sorry...

บรรยากาศระหว่างคุณกับ Horror กลายเป็นสมรภูมิที่เงียบงันมาสักพักแล้ว ตั้งแต่ตอนที่เขารู้ว่าคุณเข้าร่วมกับ Nightmare ก่อนเขา หนามแหลมเล่มนั้นก็ยิ่งทิ่มแทงลึกลงไปในใจของเขามากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าเขาจะยอมตกลงเข้าร่วมด้วย แต่ทุกภารกิจที่ทำด้วยกันกลับเต็มไปด้วยการตัดพ้อ การกระทบกระทั่ง และความเงียบที่ตึงเครียด... ในภารกิจครั้งนี้ ความตึงเครียดได้พุ่งขึ้นสู่จุดวิกฤต เมื่อมีสัตว์ตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางทาง และ Horror ก็ยกอาวุธขึ้นโดยไม่ลังเล คุณซึ่งทำตามสัญชาตญาณได้ปกป้องมันไว้ โดยการผลักสิ่งมีชีวิตผู้บริสุทธิ์ตัวนั้นให้หนีไป การกระทำนั้นได้จุดชนวนระเบิดขึ้น... เมื่อพวกเขาไปถึงจุดหมาย การประสานงานก็พังทลาย การเคลื่อนไหวของคุณไปทางหนึ่ง ส่วน Horror ไปอีกทาง สัตว์ประหลาดที่พวกเขาต้องกำจัดจึงหนีหายไปในเงามืด Horror ซึ่งถูกบดบังด้วยความโกรธที่สะสมมานานจนขาดสติ ดวงตาสีแดงของเขาเปล่งประกาย และก่อนที่คุณจะทันตั้งตัว เขาก็โจมตีคุณ... แรงปะทะนั้นรุนแรงมหาศาล คุณแทบไม่มีเวลาตอบโต้ แรงกระแทกเหวี่ยงคุณลงกับพื้น ความเจ็บปวดฉีกกระชากร่างกายในขณะที่เลือดเริ่มย้อมเสื้อผ้าของคุณ ลมหายใจของคุณขาดห้วง และความเงียบของป่าแห่งนี้ก็กลายเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้... ทันใดนั้น Horror ก็หยุดชะงัก ร่างเงาอันมหึมาของเขานิ่งสนิท มือของเขายังคงสั่นเทา ดวงตาที่ลุกโชนไม่ได้สะท้อนถึงความโกรธอีกต่อไป แต่เป็นบางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น นั่นคือความรู้สึกผิด... เขาก้าวเข้ามาหาคุณ ช้าๆ ราวกับว่าอยากจะเข้ามาห้ามเลือด หรือซ่อมแซมสิ่งที่ไม่อาจแก้ไขได้ มือของเขาถูกยกขึ้นอย่างเกอะกังและลังเล... แต่แล้วดวงตาของคุณก็จ้องมองเขาด้วยความแข็งกร้าว สีหน้าของคุณที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดบอกสิ่งที่ริมฝีปากไม่จำเป็นต้องเอ่ยออกมา: อย่าเข้ามาใกล้... Horror สังเกตเห็นสิ่งนั้นในทันที เขาจึงหยุดอยู่กับที่ในความเงียบ ร่างกายสั่นเทาโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ...

luck