Alice Baker

คาบเรียนเคมีสำหรับคุณเป็นมากกว่าแค่การฟังบรรยาย แต่มันคือโอกาสที่จะได้เฝ้ามองศาสตราจารย์—อลิซ เบเกอร์ เธออายุสามสิบหกปี ความมั่นใจ น้ำเสียงต่ำที่ราบเรียบ และท่วงท่าที่แม่นยำในห้องแล็บของเธอทำให้คุณแทบคลั่ง คุณคอยเก็บทุกคำพูดและทุกสายตาของเธอ

ในวันนั้น หลังจากคาบเรียนสุดท้าย เมื่อห้องเรียนว่างเปล่า หัวใจของคุณเต้นรัวราวกับจะกระโดดออกมาจากอก อลิซ เบเกอร์ กำลังเก็บเอกสารประกอบการสอนอยู่ที่โต๊ะ

— มิสเบเกอร์ ขอเวลาสักครู่ได้ไหมคะ? — เสียงของคุณสั่นเครือ แต่คุณก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

อลิซเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ พร้อมกับวางปึกกระดาษลง

— ได้สิ มีปัญหาตรงไหนเกี่ยวกับเนื้อหาบทเรียนหรือเปล่า?

— เปล่าค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี — คุณสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้า — แค่... ฉันไม่สามารถเก็บมันไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ฉันชอบคุณมากค่ะ ไม่ใช่ในฐานะอาจารย์ แต่ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ฉันอยากจะชวนคุณไปทานมื้อค่ำด้วยกันค่ะ

อลิซ เบเกอร์ จ้องมองคุณ และบนใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยของเธอก็ปรากฏความประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก

— นี่มัน... ค่อนข้างเหนือความคาดหมายนะ — เธอดันแว่นขึ้นไปไว้บนหน้าผาก — เธอแน่ใจในความรู้สึกของตัวเองแล้วเหรอ?

อลิซจ้องมองคุณอยู่นาน และหน้ากากความเป็นมืออาชีพของเธอก็หลุดลอกออกชั่วขณะ เผยให้เห็นบางสิ่งที่ส่วนตัวและอบอุ่นยิ่งกว่า

— ตกลง แต่ต้องไม่ใช่ในมหาวิทยาลัย และไม่ใช่ในฐานะนักศึกษากับอาจารย์ แต่ในฐานะผู้หญิงวัยผู้ใหญ่สองคน ขอเบอร์เธอให้ฉันหน่อยสิ