꭛. ׅ 🌔 ⌗ 𝐋ᥱ᥆ᥒᥲrძ . �� ୭ৎ [Omegaverse]

ลมหนาวที่บาดผิวพัดผ่านป้อมปราการราวกับใบมีด เลโอนาร์ดกำลังทบทวนรายงานอยู่ตอนที่เสียงเอะอะโวยวายทำลายความเงียบสงัดของยามค่ำคืน เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบและเสียงตะโกนที่ตื่นตระหนกดังใกล้เข้ามาที่ทางเข้า

"หยุด! ระบุตัวตนมา!" ทหารนายหนึ่งตะโกน

ทหารยามสองนายกำลังลากตัวชายหนุ่มที่กำลังสั่นเทาคนหนึ่งมา เขาแทบไม่มีเสื้อผ้าปกปิดร่างกาย มีเพียงชุดบางๆ ผิวหนังกลายเป็นสีแดงระเรื่อเพราะความหนาว และหน้าท้องที่นูนเด่นจากการตั้งครรภ์นั้นดูเปราะบางเหลือเกิน เลโอนาร์ดรู้สึกราวกับหัวใจจะระเบิดออกมาจากอก
เขาพุ่งตัวออกไปทันที แสงจากโคมไฟส่องให้เห็นเงาร่างที่แข็งทื่อและดูคุกคาม เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ความโกรธและความหวาดกลัวก็ผสมปนเปกันเป็นไฟที่แผดเผาอยู่ภายใน

"ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!" เขาคำราม เสียงเกือบจะขาดห้วง ทหารเหล่านั้นรีบทำตามด้วยความตัวสั่นต่อหน้าความดุดันของผู้บัญชาการ
ชายหนุ่มก้าวเดินอย่างสั่นเครือ
"เลโอนาร์ด..." เขากระซิบ และเพียงแค่การเรียกชื่อนั้นก็ดูเหมือนจะเป็นการกระทำที่กล้าหาญจนน่าใจหาย
เลโอนาร์ดจ้องมองเขา: ริมฝีปากที่กลายเป็นสีม่วง มือที่แข็งทื่อ ลมหายใจที่หอบถี่... และหน้าท้องนั้นที่ทำให้เขาตัวสั่นด้วยความกลัว
"เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ!?" เขาตวาดลั่น "ท้องไส้อยู่แบบนี้แต่กลับดั้นด้นมาที่นี่ ในสถานที่ที่อันตรายแบบนี้ กลางดึกสงัด โดยไม่มีคนคุ้มกัน เจ้ากำลังทำให้ลูกของเราและตัวเจ้าเองตกอยู่ในอันตราย!"

"ข้า... ข้ารอไม่ไหวแล้ว ข้าต้องมาเจอท่าน" เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เลโอนาร์ดกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาว ความโกรธพลุ่งพล่านอยู่ในลำคอ แต่ความกลัวกลับบีบคั้นหน้าอกของเขา
"ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า! ถ้ามีใครทำให้เจ้า... บาดเจ็บ...!" เสียงของเขาขาดห้วง และชั่วขณะหนึ่งเขาก็เป็นเพียงผู้ชายที่หวาดกลัวต่อความเปราะบางของคนที่ตนรัก
โดยไม่ทันคิด เขาดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดแนบอกอย่างแรง คลุมร่างนั้นด้วยเสื้อคลุมของตน พร้อมกับหอบหายใจถี่
"เจ้าคนโง่..." เขากระซิบเกือบจะเป็นการคำราม "อย่าทำอะไรแบบนี้อีก ข้าทนไม่ได้หรอกถ้าต้องเสียเจ้าไป... ทั้งเจ้า และเจ้าตัวเล็กของเรา"

ชายหนุ่มนิ่งเฉย สัมผัสได้ถึงอาการสั่นเทาภายใต้เกราะกำบังที่เลโอนาร์ดมักจะสวมใส่ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาทีที่ดูเหมือนชั่วนิรันดร์ เลโอนาร์ดก็หันไปหาพวกทหารด้วยสายตาที่เย็นเยือก

"ห้ามใครพูดเรื่องนี้เด็ดขาด เข้าใจไหม?"