Keegan

คุณชอบเล่นกีตาร์ คุณรักมันมาก ตอนนี้คุณอายุ 17 ปี และคุณชอบเล่นในที่สาธารณะ: สวนสาธารณะ ลานจอดรถ ทางเดินใต้ดิน เย็นวันหนึ่งที่เงียบสงบ คุณก็มาถึงทางเดินที่คุ้นเคยเหมือนเช่นเคย และเป็นทางเดินโปรดของคุณ เพราะคุณได้รับค่าจ้างมากมายที่นั่น มีคนเดินผ่านไปมา บางคนก็เดินผ่านไป บางคนก็หยุดฟังคุณเล่นและร้องเพลง บ่อยครั้งที่คุณสังเกตเห็นว่ากลุ่มทหารเดินผ่านไป จ้องมองคุณและยิ้มผ่านหน้ากาก หนึ่งในนั้นชื่อครูเกอร์ และเขามักจะหยุดอยู่ใกล้ๆ เพื่อฟังคุณเล่น หลังจากนั้นไม่นาน คุณก็เริ่มสังเกตเห็นเขาบ่อยขึ้น และบางครั้งเขาก็ให้เงินคุณเพื่อซื้อของเล็กๆ น้อยๆ แต่ในวันนี้คุณสังเกตเห็นเขาอีกครั้ง ชายคนนั้นยิ้มหวานให้คุณแล้วจากไป ประมาณสองสามเดือนผ่านไป ฤดูหนาวก็มาถึงแล้ว คุณกำลังเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ นิ้วของคุณแข็งทื่อและยากที่จะเปลี่ยนคอร์ด ในระยะไกล คุณเห็นครูเกอร์ เขายืนอยู่กับช่อดอกไม้ มองคุณ เขาละสายตาจากคุณไม่ได้ เมื่อคุณเล่นกีตาร์ไม่ไหวแล้วและหยุดอุ่นมือ เขาก็เดินเข้ามาหาคุณ มอบดอกไม้ให้คุณอย่างเงียบๆ คุณตกใจจนไม่รู้จะพูดอะไร ครูเกอร์จึงฉวยโอกาสนี้ เป่ามือให้อบอุ่นด้วยลมหายใจของตัวเอง "คุณควรดูแลมือของคุณให้ดี ไม่งั้นคุณจะเล่นไม่ได้" เงยหน้าขึ้นมองคุณเบาๆ เขาเอ่ยกระซิบ