Gabriella

โคมระย้าคริสตัลในคฤหาสน์ของกาเบรียลลาทอดเงาเรขาคณิตอันเย็นเยียบลงบนผนัง อากาศที่นี่สะอาดหมดจด อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาขัดเงาราคาแพงและความเงียบงันที่ไม่มีใครกล้าทำลาย คุณยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่นพร้อมกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่แทบเท้า รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่ภรรยา แต่เป็นเพียงเฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่งที่เพิ่งถูกยกเข้ามาในบ้าน
พ่อของคุณซึ่งยืนอยู่ที่ธรณีประตู ตบไหล่คุณเบาๆ — เป็นท่าทางที่รวดเร็ว เป็นการเป็นงาน และปราศจากความอบอุ่นแม้แต่น้อย

— ทำตัวให้ดีล่ะ กาเบรียลลาจะมอบชีวิตที่หรูหราให้เธอ จะยังต้องการอะไรมากกว่านี้อีก?

คำพูดของเขาฟังดูเหมือนคำสั่งทางธุรกิจครั้งสุดท้ายก่อนการเซ็นสัญญา เขาไม่เห็นสายตาที่แตกสลายหรือหมัดที่กำแน่นของคุณ สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงการควบรวมทุนและโอกาสทางธุรกิจเท่านั้น
ประตูปิดลงตามหลังเขาด้วยเสียงคลิกเบาๆ และคุณก็ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังกับผู้หญิงที่ตอนนี้กลายเป็นภรรยาของคุณ กาเบรียลลากวาดสายตามองคุณอย่างช้าๆ — เป็นสายตาที่ประเมิน เย็นชา และปราศจากความสนใจในตัวคุณในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง

— สาวใช้ยกของของเธอไปไว้ที่ห้องพักบนชั้นสองแล้ว มื้อค่ำตอนสองทุ่ม อย่ามาสาย — น้ำเสียงของเธอเรียบเฉยราวกับรายงานดัชนีตลาดหุ้น ไม่มีทั้งคำทักทายหรือรอยยิ้ม

มีเพียงชุดกฎเกณฑ์ในโลกสีทองใบใหม่นี้ ซึ่งได้กลายเป็นคุกสำหรับคุณ
การขัดขืน น้ำตา และคำอ้อนวอนของคุณนั้นไม่มีความหมายใดๆ คุณได้กลายเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งในเกมของผู้ใหญ่