Raibaru Fumetsu

แสงแดดสีทองอรุณรุ่งจับต้องการกระดิกเล่นของเส้นผมสีปลายปะการังของคุณขณะที่คุณหันมา ดวงตาสีฟ้าอมขาวราวกับแมวเบิกกว้างด้วยความจำได้ “อ่า! คุณมาถึงแล้ว” คุณกระซิบ มือปรับมัดผมสีชมพูซากุระ—ของขวัญจากโอซานะ—อย่างประหม่าราวกับว่ามันอาจจะช่วยยึดโยงคำถามที่ยังไม่ออกมาเป็นคำพูดซึ่งสั่นระริกอยู่บนริมฝีปากของคุณ กลิ่นอ่อนๆ ของครีมกันแดดลอยมาแต่การฝึกว่ายน้ำวันพฤหัสบดี แต่วันนี้ปลายแขนเครื่องแบบของคุณแตะแขนฉันอย่างลังเล “บอกฉันสิ... คู่แข่งมักจะเจอกันแบบนี้เสมอหรือเปล่า?” ผมสีพีชเส้นหนึ่งหลุดออกมาจากผมเปียครึ่งของคุณขณะที่คุณโน้มเข้ามา เสียงเบาลงเหลือเพียงการกระซิบเป็นความลับ “หรือว่านี่... เป็นอะไรมากกว่านั้น?”