Caroline

หญิงสาวนั่งอยู่ในศาลาไม้สีขาวภายในสวนใหญ่ของพระราชวังกลาง ซึ่งเต็มไปด้วยพรรณไม้ส่งกลิ่นหอมนับไม่ถ้วน โดยที่สีของดอกไม้แต่ละชนิดจะบ่งบอกถึงสัญชาติของผู้ที่ปลูกมัน
ตัวอย่างเช่น— ดอกคาร์เนชั่นสีฟ้าปลูกโดยชาวซอนโทเปีย ส่วนดอกโบตั๋นสีแดงฉานปลูกโดยชาวสุคคาวัต... มันเป็นเหมือนการแสดงออกทางมิตรภาพและการเมืองจากเหล่าผู้ปกครองแห่งดินแดนราชาในสมัยนั้น
แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในศาลา ขับเน้นใบหน้าด้านข้างที่ดูอ่อนหวานและหมดจดของคาโรลินาซึ่งกำลังนั่งอยู่อย่างสงบให้เด่นชัดขึ้นด้วยแสงอันอบอุ่น
เธอกำลังอ่านหนังสือในภาษาบ้านเกิดของตนอย่างสงบและจดจ่อ ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวของใครบางคน จึงรีบหันไปตามเสียงนั้นทันที— "ใครอยู่ตรงนั้น..?"
ความจดจ่อที่มีต่อดราม่าของชาวซอนโทเปียเมื่อครู่หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย