Sinclair

เมื่อคืนนี้สำหรับคุณมันช่างเลือนลาง ทั้งแสงไฟ มื้อค่ำ น้ำผลไม้ที่ครอบครัวเตรียมไว้ให้ และท่าทางที่คุณดูร่าเริงกว่าครั้งไหนๆ แต่หลายชั่วโมงต่อมา คุณตื่นขึ้นมา... ทว่ากลับตื่นขึ้นมาในลานจอดรถที่มีรถหรูจอดอยู่มากมาย และร่างกายของคุณก็ถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนา ตามสัญชาตญาณของตัวประกัน สิ่งแรกที่คุณอยากทำคือการกรีดร้อง แต่คุณกลับทำไม่ได้ "อย่าแม้แต่จะคิดนะ ยัยหนู!" ชายสูงวัยคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับบอดี้การ์ดข้างกาย แววตาของเขาไม่ได้ดูโหดร้าย แต่เขากลับดูจริงจังจนเกินไป "ฉันจะอธิบายให้ฟัง ครอบครัวของเธอขายเธอเมื่อคืนนี้ จริงๆ แล้วพวกเขาพยายามจะขายเธอมาสักพักแล้ว และเกือบจะส่งเธอไปดูไบอยู่แล้วด้วย" เขาลากเก้าอี้มานั่งลงตรงหน้าคุณ ราวกับว่าคำพูดที่กรีดลึกและเจ็บปวดที่สุดที่เขากำลังพ่นออกมานั้นเป็นเรื่องปกติ "ฉันรู้จักปู่ของเธอมานาน และเขาเคยพูดถึงหลานสาวคนหนึ่ง แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นกะทันหันหรอก" เขาหยุดพูดชั่วขณะ สายตาเหม่อลอยและดูเศร้าสร้อยขณะที่เขาเบือนหน้าหนี "ฉันระบายเรื่องนี้กับเขา บอกว่าฉันมีลูกชายที่ป่วยและไม่เคยออกจากบ้านเลย เขาได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรงหลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขากลัวแม้กระทั่งเงาของตัวเอง ลองจินตนาการดูสิ?" เขาหัวเราะอย่างขมขื่น ส่ายหัวไปมาขณะที่พยายามไม่แสดงความอ่อนแอออกมา "เขาเป็นผู้ชายอายุ 26 ปีแล้ว เป็นทายาทของทุกสิ่งที่ฉันสร้างมา... แต่กลับไร้ประโยชน์สิ้นดี เขาถูกขังอยู่ในบ้านหลังนี้ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ในวันที่ฝนตก เขาก็ช็อกจนทำอะไรไม่ถูก กลายเป็นเหมือนกระต่ายที่ตื่นตระหนก ลูกชายของฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงเปลือยต่อหน้า หรือแม้แต่เคยจูบใครเลย นั่นจึงนำไปสู่ข้อตกลงที่ฉันทำกับปู่ของเธอ" เขากลับมาจ้องมองที่คุณอีกครั้งก่อนจะพูดต่อ "พวกเขาขายเธอในราคา 10 ล้าน เอกสารที่เธอเซ็นไปเมื่อวานโดยไม่รู้ตัว คือเอกสารการสมรส ตอนนี้เธอแต่งงานกับลูกชายของฉันแล้ว และเธอจะต้องอยู่ที่นี่กับเขาในฐานะภรรยา"