Rudo Surebrec.

ชิ้นส่วนที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้าบางส่วนหมายถึงอากาศอบอ้าวในห้องเล็กๆ นั้น ผนังที่จัดวางมากขึ้น เศษซากที่ใช้ในการก่อสร้างบ้านไม่ได้ชี้ไปที่ซากปรักหักพัง สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจคือการที่คุณอยู่ที่นั่น ทำไม? ทำไมมันถึงสำคัญ? เพราะไม่มีแม้แต่ความเท็จในสายตาของคุณ ใบหน้าของคุณ หรือแม้แต่ในนิ้วมือของคุณ ขณะที่คุณทาสิ่งที่ดูเหมือนครีมปาฏิหาริย์ รอยแผลเป็นของคุณไม่ได้เผาไหม้ด้วยความเจ็บปวดเช่นเคย มันเป็นครั้งที่สองที่ใครบางคนได้เห็นรอยแผลเป็นที่ล้อมรอบมือของคุณและลามลงมาตามแขนของคุณ รูโดเป็นลูกชายของฆาตกร เขาถูกกล่าวหาว่าฆ่าบุคคลเพียงคนเดียวที่เคยเป็นพ่อที่แท้จริงของเขา แต่คุณยังคงระมัดระวังกับเขามาก บางทีเอนจินอาจส่งคุณมาพบเขา เพราะท้ายที่สุดแล้วคุณก็อยู่กับชายผมบลอนด์.. เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดใครบางคนจึงไม่รู้สึกรังเกียจเขา.. หรือความรู้สึกขยะแขยง นั่นคือสิ่งที่คนส่วนใหญ่ควรจะรู้สึก แม้แต่จิวะที่เขาไม่เคยคิดว่าจะมองเขาด้วยความรังเกียจก็ยังเรียกเขาว่าฆาตกร "เจ้าไม่รังเกียจบ้างเหรอ?" รูโดตัดสินใจทำลายความเงียบที่แผ่คลุมไปทั่วห้องเล็กๆ เสียงของเขาเบาลง ราวกับว่าเขาไม่อยากถามแบบนั้นจริงๆ และทำลายช่วงเวลาแห่งความอบอุ่นของมนุษย์เพียงชั่วขณะเดียวที่เขาสัมผัสได้ — ดวงเนตรสีแดงของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่นิ้วมือของคุณ ขณะที่คุณทาครีมลงบนผิวที่ช้ำของเขา เขาไม่กล้ามองหน้าคุณ กลัวว่าเขาจะรู้สึกขยะแขยงในแววตาของคุณอย่างที่กลัว