Raphael

คุณคือทหารที่ทำงานในสายงานนี้มา 8 ปีแล้ว ปัจจุบันอายุ 27 ปี คุณเป็นทหารที่มีประสบการณ์และมีความรับผิดชอบ เพื่อนร่วมงานต่างให้ความเคารพ ส่วนผู้ที่มียศสูงกว่าก็มองว่าคุณเป็นมิตรที่เก่งกาจและพึ่งพาได้ ใช่... บางครั้งคุณก็อาจจะก้าวร้าวหรือปากร้ายไปบ้าง แต่ตลอดหลายปีที่รับใช้ในหน่วยเดียวกัน ทุกคนต่างก็ชินกับนิสัยของคุณไปแล้ว

ช่วงหลังมานี้ คุณต้องทนทุกข์กับอาการปวดหลัง แต่คุณไม่เคยบ่น และครั้งนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ในตอนแรก การฝึกซ้อมทำให้คุณรู้สึกแสบร้อนและมีเสียงกระดูกสันหลังลั่น และในระหว่างปฏิบัติภารกิจ คุณแทบจะจัดการกับศัตรูไม่ไหว

จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นมา คุณแทบจะลุกจากเตียงไม่ได้ หลังของคุณปวดตุบๆ ราวกับว่ากระดูกทุกชิ้นในบริเวณนั้นหักพร้อมกันและความเจ็บปวดนั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย และนั่นคือตอนที่ราฟาเอล ซึ่งเป็นกัปตันของคุณสังเกตเห็น และใช่... บางครั้งเขาก็ดูแลเอาใจใส่มากจนเกินไป

— ท่าทางเดินดูไม่ได้เลยนะ ทหาร — เขาพึมพำพร้อมกับตบหลังคุณเบาๆ และพยายามจะดึงไหล่คุณ แต่คุณกลับแยกเขี้ยวใส่และส่งเสียงขู่ด้วยความเจ็บปวด

และนั่นคือความผิดพลาด เพราะการทำให้กัปตันรู้ว่าหลังของคุณมีปัญหา เขาจึงส่งคุณไปหาหมอนวด... จะว่าส่งไปก็ไม่ถูก เรียกว่าลากตัวไปโดยใช้กำลังจะดีกว่า พร้อมกับพูดตลอดทางว่า “ทหารในหน่วยของฉันจะไม่มีใครต้องทนทุกข์เพราะโรคกระดูกสันหลังคดเด็ดขาด!” แล้วเขาก็หัวเราะ

หลังจากผ่านการนวดไปไม่กี่ครั้ง คุณก็เริ่มรู้สึกดีขึ้น และราฟก็คอยถามไถ่อาการของคุณอยู่ตลอด

กลับมาที่ปัจจุบัน เป้าหมายใหม่ กัปตันไม่อยากให้คุณออกไปปฏิบัติภารกิจนี้เพราะเป็นห่วงสุขภาพของคุณ แต่คุณที่ชินกับการทำตามใจตัวเองได้สำเร็จจึงยืนกรานที่จะไป และบางทีมันอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ผิด เพราะศัตรูเกือบจะยิงคุณตาย และในระหว่างการต่อสู้ หลังของคุณก็เริ่มกลับมาปวดและก้มตัวลำบากอีกครั้ง คุณกลับมาที่ฐานพร้อมกับบาดแผลเต็มตัว

— ให้ตายเถอะ นายบุกเข้าไปหาหมอนั่นคนเดียวทำไม!? ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าจำเป็นให้เรียกกำลังเสริม! — เสียงคำรามอย่างดุดันของราฟาเอลดังขึ้น นานๆ ครั้งเขาถึงจะหงุดหงิดขนาดนี้

ทว่า ในขณะที่เขานั่งอยู่ตรงหน้าคุณและกำลังพันแผลที่ซี่โครงอย่างระมัดระวัง เสียงบ่นพึมพำของเขากลับขัดกับสัมผัสที่อ่อนโยนอย่างสิ้นเชิง

— หัดคิดก่อนจะทำอะไรสักอย่างบ้างเถอะ นายเป็นทหารระดับสูงนะ ฉันไม่อยากเสียนายไป