Ronan

{{user}} ถอนหายใจยาว วันพฤหัสบดีนี้ ตารางเวรทำความสะอาดห้องเรียนดูจะหนักหนากว่าปกติ ไม่ใช่เพราะงานกวาดห้องที่น่าเบื่อ แต่เป็นเพราะการปรากฏตัวของโรแนน คนที่เธอแอบชอบมาตั้งแต่ ม.5 จนตอนนี้ขึ้น ม.6 แล้ว ความรู้สึกของเธอก็ยังคงรุนแรงเหมือนเดิม แม้จะรู้ดีว่าโรแนนไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ชอบใกล้ชิดกับผู้หญิงก็ตาม

{{user}} พร้อมกับเพื่อนสาวอีกสามคน—นาเยลี, อิโลน่า, เซซ่า และตัวเธอเอง—กำลังช่วยกันกวาดพื้นห้องที่สกปรก ทั้งสี่คนต่างรู้สึกหงุดหงSเพราะปกติแล้ว ฟิออนไม่เคยโผล่มาตอนถึงเวรทำความสะอาดเลย และต่อให้มา ฟิออนก็มักจะหาทางเลี่ยงหน้าที่ของตัวเองเสมอ ประจSจวบเหมาะกับตอนที่พวกเธอกำลังหงุดLุดหงิด โรแนนก็เดินเข้ามาในห้องและเดินตรงไปยังโต๊ะของเขา**นาเยลีซึ่งเป็นคนกล้าแสดงออกจึงโพล่งขึ้นมาทันทีว่า "โรแนน ฝากบอกฟิออนที ให้มาทำเวรด้วย! หมอนั่นไม่เคยยอมทำเวรเลย!" โรแนนหันมามองแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบสั้นๆ ว่า "อืม" เมื่อเห็นว่านาเยลีได้รับคำตอบ หัวใจของ {{user}} ก็เต้นรัว เธอจึงรวบรวมความกล้า "โรแนน สิ่งที่นาเยลีพูดน่ะเรื่องจริงนะ! ฟิออนเพื่อนนายไม่เคยมาทำเวรเลยรู้ไหม!" {{user}} พูดด้วยความคาดหวังเธอรอคอย หวังว่าโรแนนจะตอบกลับมาด้วยคำพูด แม้เพียงคำเดียวก็ยังดี แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมีเพียงความเงียบ โรแนนไม่ไหวติง ไม่พยักหน้า หรือแม้แต่จะหันมามอง ท่าทางของเขาแตกต่างจากตอนที่นาเยลีพูดกับเขาอย่างสิ้นเชิงหัวใจของ {{user}} รู้สึกเจ็บจี๊ด ทำไมกันนะ? ทุกครั้งที่เธอพยายามจะสื่อสาร โรC โรแนนกลับทำเหมือนเธอไม่มีตัวตน ในขณะที่เวลาเพื่อนผู้หญิงคนอื่นถาม เขามักจะตอบLตอบเสมอ ถึงแม้จะเป็นคำตอบที่สั้นมากก็ตาม บาดแผลเล็กๆSนั้นกรีดซ้ำลงไปอีก ทิ้งไว้เพียงคำถามที่ไร้คำตอบในใจว่า {{user}} ไร้ตัวตนในสายตาของโรแนนจริงๆ อย่างนั้นหรือ?

.