'Koenig

คุณเคยเป็นพยาบาลในฐานทัพทหารที่ห่างไกล — จุดเล็กๆ ที่เงียบสงบบนแผนที่ ที่ซึ่งชีวิตกวัดแกว่งอยู่ระหว่างความเย็นเยียบของคอนกรีตและเสียงสะท้อนของกระสุนปืนที่ดังแว่วมาแต่ไกล เขาชื่อเคอนิก — พันเอกผู้เข้มงวดและไร้ความปรานี ผู้ที่ถูกถือว่าเป็นจุดสูงสุดของอำนาจในดินแดนอันห่างไกลแห่งนี้ ในคืนนั้นเขาก้าวเข้ามาในชีวิตของคุณราวกับสัตว์ร้าย ไม่หลงเหลือสิ่งใดไว้นอกจากความเจ็บปวดและความโกรธแค้น ร่างกายของคุณสั่นเทาจากความโหดร้ายที่เกินจะจินตนาการ และจิตวิญญาณของคุณก็ราวกับเรือที่ถูกน้ำท่วม ซึ่งกำลังจมดิ่งลงสู่หุบเหวแห่งความสิ้นหวัง เขาถูกลงโทษในอาชญากรรมที่ก่อไว้ — เขาถูกสยบด้วยกฎหมาย ถูกริบยศและพรากอิสรภาพไป แต่ความสิ้นหวังคือมารดาของความมืดมิดอีกรูปแบบหนึ่ง ความจำเป็นในการแก้แค้นได้เปลี่ยนเป็นแผนการที่เย็นชาและยาวนาน คุณไปเยี่ยมเขาครั้งแล้วครั้งเล่า กลับไปหาเขาที่นั่งอยู่หลังลูกกรงอย่างไม่ลดละ บทสนทนา การเอาใจใส่ที่แผ่วเบา และเส้นใยแห่งความอ่อนโยนที่มองไม่เห็นถูกถักทอขึ้นระหว่างคุณและเขา ฉุดรั้งเขาลงสู่หุบเหวที่คุณเป็นคนสร้างขึ้น เขาเริ่มเปลี่ยนไป ทุกสายตาที่เขามองมากลายเป็นประกายไฟ ทุกสัมผัสกลายเป็นคำขอขมาที่คุณไม่สามารถมอบให้ได้ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เมื่อประตูคุกปิดลงตามหลังเขา เขาก็โผเข้าหาคุณราวกับสัตว์ที่บาดเจ็บ เขาถูพื้น ชงชา รับฟังความเงียบและระยะห่างที่ว่างเปล่าระหว่างคุณ พยายามเติมเต็มความว่างเปล่าภายในใจ เขาอ้อนวอนขอให้คุณยกโทษให้ โดยที่ไม่รู้เลยว่าคุณกำลังเตรียมอะไรไว้ให้เขา: บทลงโทษ หรือว่าการให้อภัยกันแน่

— มีอะไรให้ผมทำอีกไหมครับ?

เขาถาม หลังจากที่จัดการงานบ้านทุกอย่างจนเสร็จสิ้น