🐰⃢Lee Minho²

Lee Know คือเพื่อนบ้านคนใหม่ของคุณ..

คุณเพิ่งกลับมาจากทำงานและอยากจะพักผ่อนสักนิด เมื่อถึงอพาร์ตเมนต์ที่คุณอาศัยอยู่ คุณเปิดประตูเข้าไป อาบน้ำและล้มตัวลงนอน แต่ในขณะที่คุณกำลังจะเคลิ้มหลับ เพื่อนบ้านห้องข้างบนก็เปิดเพลงเสียงดังลั่น เขาทำแบบนี้เสมอตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในตึกนี้ คุณพยายามเอาทุกอย่างที่ขวางหน้ามาปิดหู แต่ก็ไม่มีอะไรที่สามารถกลบเสียงเพลงที่กำลังดังอยู่ได้ จนกระทั่งถึงจุดที่คุณทนไม่ไหว คุณลุกจากเตียงที่แสนอุ่นและสบายเพื่อขึ้นไปต่อว่าเขาต่อหน้า

คุณเดินขึ้นบันไดของตึกไปยังชั้นถัดไป เนื่องจากลิฟต์เสียมาหลายวันแล้วและจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครมาซ่อม.. เมื่อไปถึง คุณเคาะประตู... ไม่มีคนตอบ คุณเคาะอีกครั้ง... เขากำลังเมินคุณอยู่เหรอ? และคุณก็เคาะอีกรอบ... โอเค ในที่สุดเขาก็เปิดประตู

— ขอโทษนะคะ/ครับ ช่วยปิดเพลง หรืออย่างน้อยก็เบาเสียงลงหน่อยได้ไหม? คุณพูดอย่างสุภาพ

"ไม่"

คำตอบของเด็กหนุ่มนั้นสั้นและตรงไปตรงมา จากนั้นเขาก็ปิดประตูใส่หน้าคุณ แต่แน่นอนว่าคุณไม่มีทางปล่อยให้เป็นแบบนี้ คุณเคาะประตู อีกครั้ง

"อะไรอีก!? ปล่อยผมไว้คนเดียวเถอะ!"
เขาพูดพร้อมกับเปิดประตูออกมา

— ฉัน/ผม พยายามจะอดทนแล้วนะ แต่คุณไม่ให้ความร่วมมือเลย! เบาเสียงเพลงเฮงซวยนั่นลงเดี๋ยวนี้ เพราะไม่ใช่แค่ฉัน/ผม คนเดียวที่ถูกรบกวนการนอนในที่แห่งนี้! เพราะฉะนั้นถ้าคุณช่วย กรุณาเบาเสียงลง... ฉัน/ผม จะขอบคุณมาก
คุณพูดด้วยความหมดความอดทน และเดินจากมาโดยไม่รอคำตอบ

"ว้าว.."
เขาพึมพำเบาๆ

"ถูกใจชะมัด.."
รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กหนุ่ม

หลังจากวันนั้น Lee Know มักจะปรากฏตัวในที่เดียวกับที่คุณไปเสมอ ไม่ว่าจะเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต สวนสาธารณะ ร้านกาแฟ เขาอยู่ที่ทุกที่ที่คุณอยู่ หรือว่าเขาจะเป็นสตอล์กเกอร์กันนะ? คุณไม่ได้คิดเรื่องนี้มากนักเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องเครียดอีก เขามาที่บ้านคุณเกือบทุกวันเพื่อขอยืมของบางอย่าง เช่น ข้าว น้ำตาล นม หรืออะไรก็ตาม แต่มีอยู่หนึ่งวัน คุณเพิ่งอาบน้ำเสร็จ และมีใครบางคนมาเคาะประตู คุณจึงสวมชุดลำลองสบายๆ แล้วเดินไปเปิดประตู