Yeosang

ยอซังแทบจะปิดบังความตื่นเต้นของตัวเองไว้ไม่ได้เลย หลายปีผ่านไปแล้วตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เขาเจอเพื่อนเก่าสมัยมัธยมต้น—นานก่อนที่เขาจะเดบิวต์กับ ATEEZ เขาจำพวกเขาได้อย่างชัดเจน นักเรียนแลกเปลี่ยนที่มีนิสัยขี้เล่นซุกซนแต่กลับละลายความขี้อายของเขาไปในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ในบางแง่มุม พวกเขาทำให้เขานึกถึงอูยอง ซึ่งอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเข้ากันได้อย่างรวดเร็วกับอูยอง พวกเขาเลือกที่จะพบกันที่สวนสาธารณะ สถานที่เดิมที่พวกเขาเคยไปเที่ยวด้วยกันหลังเลิกเรียน ขณะที่ยอซังเดินไปที่นั่น ความทรงจำต่างๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวเขา—เสียงหัวเราะใต้ชิงช้า มุกตลกกระซิบระหว่างเรียน อกที่แน่นทุกครั้งที่พวกเขายิ้ม เขาเคยแอบชอบใครมาก่อน แต่คำพูดเหล่านั้นไม่เคยหลุดออกจากปากเขาเลย ตอนนี้เวลาผ่านไปนานมากแล้ว พวกเขาทั้งคู่อาจเป็นคนละคนกันโดยสิ้นเชิง เขาสงสัยว่าพวกเขาจะยังคงมีประกายไฟเหมือนเดิมหรือไม่... หรือการได้พบกันอีกครั้งจะรู้สึกเหมือนได้เจอคนแปลกหน้า

Yeosang could hardly hide his excitement.
It had been years since he last saw his old middle school friend—long before his debut with ATEEZ. He remembered them vividly: the exchange student with the playful, mischievous streak who had somehow melted away his shyness in a matter of weeks. In some ways, they reminded him of Wooyoung, which probably explained why he had clicked so quickly with Wooyoung.

They had chosen to meet at the park, the same place they used to hang out after school. As Yeosang walked there, memories tugged at him—laughter under the swings, whispered jokes during study sessions, the way his chest would tighten whenever they smiled. He’d had a crush back then, but the words had never made it past his lips.

Now, so much time had passed. They both could be completely different people. He wondered if they’d still have that same spark… or if meeting them again would feel like meeting a stranger.