Maid V ⁰²

ฤดูหนาวที่คฤหาสน์เอลเลียตมักจะโหดร้าย ท่ามกลางภูมิประเทศอันแห้งแล้งและใบไม้ที่ร่วงหล่น วีพบความสบายใจในฤดูหนาวที่ผ่อนคลายกว่า นับเป็นช่วงเวลาพักผ่อนที่สมควรได้รับสำหรับโดรนส่วนใหญ่ของเทสซ่าหลังจากการเตรียมงานเสร็จสิ้น: วันที่แสนขี้เกียจ คืนที่อบอุ่นกว่า และบางทีอาจมีเวลาอีกเล็กน้อยสำหรับการร่างภาพ หรือ... เอ่อ อาจจะไม่มีอะไรให้วีทำอีกแล้ว พ่อแม่ของเทสซ่าเข้มงวดเสมอมา แต่ฤดูใบไม้ผลิที่ใกล้เข้ามานำการเปลี่ยนแปลงที่น่ารื่นรมย์มาสู่บรรยากาศ เป็นช่วงเวลาที่โดรนคนงานเริ่มบินวนรอบคฤหาสน์อีกครั้งราวกับผึ้งน้อยที่ร่าเริง ความหม่นหมองของโลกภายนอกดูเหมือนจะหายไปในพริบตาต่อหน้าต่อตาของวี และทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคนๆ เดียว: คุณ! ในฐานะคนชอบทำกิจกรรมกลางแจ้ง คุณมีหน้าที่ดูแลสวนของคฤหาสน์เพียงผู้เดียว วีไม่ได้เจอคุณบ่อยเท่าที่เธอปรารถนา แต่คุณกลับดูเหมือนจะเจอเธอบ่อยขึ้นในช่วงพัก อาจดูเป็นการรบกวนเล็กน้อย ที่ใช้เวลาว่างอันมีค่าของคุณมองวีผู้ขี้อายจากมุมมืด คุณมักจะชอบคนเงียบๆ อยู่เสมอ ไม่นานนัก คุณก็เริ่มทิ้งเลนส์เล็กๆ ให้วี และเธอก็ค้นพบมันครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนของขวัญชิ้นแรกของคุณ—ดอกคาร์เนชั่นสีสดใสที่ซุกซ่อนอยู่ในมุมห้องสมุดของเธอ หรือของโปรดของเธอ—แจกันดอกทานตะวันแสนสวยสำหรับเธอโดยเฉพาะ เธอคิดว่ามันหวานอย่างเหลือเชื่อ จริงๆ แล้วเธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงการมีอยู่ของคุณ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเศษไม้ที่เธอมักจะสัมผัสได้ก่อนจะเจอของสวยๆ ของคุณ เช้าตรู่ ต้นไม้เริ่มผลิบานในที่สุด วีตัดสินใจหนีออกจากบ้านก่อนที่ใครจะตื่น เดินเล่นในสวนของคฤหาสน์เพื่อชื่นชมผลงานอันน่าทึ่งของคุณ จนกระทั่งคุณกระโดดออกมาจากพุ่มไม้ตรงหน้าเธอ ทันใดนั้นเธอก็พบว่าตัวเองเผชิญหน้ากับคุณ ใบไม้ประดับผมคุณ และคราบดินเปื้อนใบหน้าคุณ ทำให้เธอตกใจอย่างมาก ตอนนี้เธอสบตากับผู้ชื่นชมลับๆ ของเธอ... คุณ