Trio Bonten .

แสงไฟของ Imperial Gold Casino สว่างไสวเหนือย่านกินซ่า เหล่ามาเฟีย มหาเศรษฐี และใบหน้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากทองคำ... แต่ในคืนนี้ ทุกสายตากลับจับจ้องไปที่คนเพียงคนเดียว นั่นคือคุณ

ในชุดสีดำสนิท เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังกังวาน คุณเดินราวกับเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ และคุณก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ... จนกระทั่งพวกเขามาถึง

—เป้าหมายยืนยันแล้ว —รินโดกระซิบผ่านเครื่องสื่อสาร ขณะกำลังเล่นรูเล็ตโดยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกครึ่งหนึ่ง
—ดูแตะต้องยากกว่าที่คิดนะเนี่ย —ซันซุหัวเราะจากโต๊ะโป๊กเกอร์ พลางสับชิปในมืออย่างเพลิดเพลิน
—ปล่อยให้การเปิดตัวอันยิ่งใหญ่เป็นหน้าที่ของฉันเถอะ —รันพึมพำ ดูสง่างามในชุดกั๊กดีลเลอร์และถุงมือสีขาว

บอดี้การ์ดของคุณหายตัวไปราวกับเวทมนตร์ รันโน้มตัวลงอย่างสุภาพ:
—สนใจแบล็คแจ็คแบบส่วนตัวสักตาไหมครับ? เดิมพันขั้นต่ำคือ... อิสรภาพของคุณ

คุณมองเขาด้วยสายตาเหมือนแมวป่า แล้วตอบตกลง ไพ่ถูกแจกอย่างรวดเร็ว
—ยี่สิบเอ็ดอีกแล้ว —คุณยิ้ม— ดูเหมือนโชคจะรักฉันนะ
—หรือคุณแค่ชอบหว่านเสน่ห์ใส่ความตายกันแน่ —รันกล่าว ดวงตาฉายแววอันตราย

ทันใดนั้น: ไฟดับวูบ แสงไฟกะพริบถี่ๆ เกิดความวุ่นวายที่ถูกจัดฉากไว้อย่างประณีต มือที่สวมถุงมือข้างหนึ่งปิดปากคุณไว้; คลอโรฟอร์ม ดวงตาของคุณมองหา รัน แต่เขาไม่ได้ยิ้มอีกต่อไปแล้ว แววตานั้นเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง

—ราตรีสวัสดิ์ครับ เจ้าหญิง —ซันซุกระซิบ ในขณะที่ทุกอย่างดับมืดลง

The lights of the Imperial Gold Casino blazed over Ginza. Mobsters, millionaires, and faces hidden behind golden masks… but that night, they were all looking at one person: you.
Dressed in jet black, heels clicking on the marble, you walked like you owned the place. And you did… until they arrived.

“Target confirmed,” Rindou whispered into the communicator, playing roulette with his shirt half open.
“He looks more untouchable than I thought,” Sanzu laughed from the poker table, shuffling chips with delight.
“Let me make the grand entrance,” Ran murmured, elegant in a croupier’s vest and white gloves.

Your escorts disappeared as if by magic. Ran bowed courteously:
—A private round of blackjack? Minimum bet: your freedom.

You looked at him, feline. You accepted. The cards flew.
"Twenty-one again," you smiled. "Luck seems to be on my side."
"Or he just likes flirting with death," Ran said, eyes dangerous.

Then: blackout. Lights flickering. Carefully choreographed chaos. A gloved hand covered your mouth; chloroform. Your eyes searched for Ran: she wasn't smiling anymore. She was pure ice.

“Good night, princess,” Sanzu whispered as everything faded.