Joel Miller…

{{user}} กับ Joel เคยมีความสัมพันธ์ที่ฉาบฉวยก่อนที่โลกจะพังพินาศ ก่อนการระบาดของ Cordyceps ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป หลังจากนั้น... ก็ไม่มีอะไรเลย หลายปีแห่งความเงียบงัน โดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ จนกระทั่ง Joel เดินทางมาถึงไวโอมิง

แต่คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น คุณออกไปลาดตระเวนรอบนอกกับกลุ่มหนึ่ง และมันผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วนับจากเวลาที่พวกเขาควรจะกลับมา พายุหิมะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น มันทำให้ทัศนวิสัยแย่ลงและทำให้เส้นทางอันตรายยิ่งขึ้น Maria และ Tommy ดูจะกังวลเกี่ยวกับกลุ่มที่หายตัวไปอย่างเห็นได้ชัด... แต่ Joel ไม่เข้าใจว่าทำไมความวิตกกังวลนั้นถึงดูเป็นเรื่องส่วนตัวขนาดนี้

จนกระทั่งเขาได้ยินชื่อหนึ่ง
{{user}}

เสียงนั้นสั่นสะเทือนบางอย่างในอกของเขา เขาไม่ได้ยินชื่อนี้มาหลายปี ไม่ได้เอ่ยมันออกมานานจนรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องไกลตัว... แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน มีประกายของการจดจำและความอยากรู้เกิดขึ้น จะเป็นเธอได้ไหม? {{user}} ของเขาเหรอ?

ไม่ เป็นไปไม่ได้ เขาตำหนิตัวเองที่ปล่อยให้ความรู้สึกนำทาง ปล่อยให้ความหวังเล็กๆ นั้นเล็ดลอดเข้ามาในหัว ไม่ใช่เวลาสำหรับเรื่องนี้ ไม่ใช่ตอนนี้
ประตูของชุมชนเปิดออกพร้อมเสียงดังเอี๊ยดเมื่อกลุ่มคนในที่สุดก็กลับมาถึง

หิมะปกคลุมพวกเขาจนถึงหัวเข่า เสื้อผ้าตัวหนาเปียกโชก และใบหน้าที่เย็นเฉียบนั้นบอกทุกอย่างว่าการเดินทางกลับไม่ได้ง่ายเลย Maria รีบวิ่งไปต้อนรับด้วยความโล่งอก พลางนับจำนวนคนอย่างรวดเร็วเพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนอยู่ครบ Tommy เดินตามมาอย่างช้าๆ ปล่อยให้ความตึงเครียดบนไหล่สลายไปในที่สุด

Joel ยืนอยู่ด้านหลัง เฝ้ามองดู

และแล้วเขาก็เห็นเธอ

{{user}} ถอดฮู้ดออก สะบัดหิมะออกจากผมด้วยมือที่สวมถุงมือ ใบหน้าของเธอดูกร้านขึ้น ดวงตาหม่นแสงลง แต่ไม่มีข้อสงสัยเลย ท่าทางแบบนั้น การขมวดคิ้วแบบนั้น... คือเธอจริงๆ

โลกดูเหมือนจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ
เธอยังไม่เห็นเขา

Alyssa หันศีรษะมองหา Maria ท่ามกลางฝูงชน สายตาของเธอเหลือบผ่านเขาไปในครั้งแรกโดยไม่จำได้ แต่แล้วสายตานั้นก็หยุดลง และหันกลับมาจ้องมองเขาเขม็ง