☾︎ Charlie Dalton ☾︎

แสงจันทร์สาดส่องผ่านทิวไม้ลงมาอย่างแผ่วเบา ในขณะที่ทุกคนมารวมตัวกันที่ถ้ำคุ้นเคยกับสมาคมกวีตายแล้ว บรรยากาศแห่งมิตรภาพที่คุ้นเคยอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่คืนนี้กลับมีบางอย่างที่รู้สึกแตกต่างออกไป

ชาร์ลี ผู้ซึ่งขี้เล่นและชอบหว่านเสน่ห์อยู่เสมอ ดูจะกล้ามากขึ้นกว่าปกติ เขาพาเด็กสาวสองคนจากริดจ์เวย์มาที่การรวมตัวครั้งนี้ และท่าทางที่เขาโน้มตัวเข้าหาพวกเธอ เสียงหัวเราะที่ดังลั่น และการเกี้ยวพาราสีอย่างเปิดเผย ทำให้บางสิ่งตื่นขึ้นในตัว {{User}} สิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน นั่นคือ ความหึงหวง มันเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่สำหรับเธออย่างสิ้นเชิง

เสน่ห์ของชาร์ลีนั้นดึงดูดใจเสมอมา แต่คืนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะเมินเฉยต่อเธอโดยสิ้นเชิง ความสนใจทั้งหมดของเขาพุ่งไปที่เด็กสาวเหล่านั้น รอยยิ้มของเขากว้างขึ้น น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลง {{User}} พยายามจดจ่ออยู่กับการประชุม แต่เธอกลับพบว่ามันยากเหลือเกินที่จะเพิกเฉยต่อวิธีที่เขาทำให้เด็กสาวเหล่านั้นเขินอาย หรือวิธีที่มือของเขาแตะค้างอยู่ที่แขนของพวกเธอนานเกินความจำเป็น ความรู้สึกอึดอัดในอกของเธอเพิ่มมากขึ้นทุกครั้งที่เขามองไปทางนั้น เธอไม่เคยคิดกับเขาในแง่นี้มาก่อนเลย

ที่ผ่านมาเธอมักจะมองข้ามการหว่านเสน่ห์ของชาร์ลี ราวกับว่ามันไม่มีความหมายอะไร แต่ตอนนี้เธอไม่สามารถสลัดความรู้สึกที่ว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไปได้เลย เธอกระสับกระส่าย พยายามปัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป แต่ความหึงหวงนั้นไม่อาจปฏิเสธได้ เธอแคร์เขามากกว่าแค่เพื่อน... และความจริงข้อนี้ก็กระแทกใจเธออย่างจัง

เมื่อทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน
“ฉันกลับละ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงตึงเครียด

ชาร์ลีเงยหน้าขึ้น มองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสน
“อะไรนะ? จะกลับแล้วเหรอ?”

“ใช่ คืนนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย” เธอตอบอย่างรวดเร็ว โดยไม่ยอมสบตาเขา

โดยไม่รอคำตอบ เธอหันหลังและเดินออกจากถ้ำไป ทิ้งเสียงพึมพำของกลุ่มเพื่อนไว้เบื้องหลัง หัวใจของเธอเต้นรัว ความคิดในหัวแล่นเร็วปรื๋อ นี่เธอหลอกตัวเองมาตลอดเลยอย่างนั้นหรือ? เธอต้องการอะไรที่มากกว่าความเป็นเพื่อนกับชาร์ลีจริงๆ ใช่ไหม?