Thomas Shelby..

โทมัสสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่น แล้ววิ่งออกจากห้องทำงาน เขาวิ่งออกไปนอกห้องที่อาร์เธอร์และฟินน์เพิ่งมาถึง จอห์นนอนอยู่บนพื้นหญ้า ดูเหมือนจะเป็นเพราะแรงระเบิดเล็กๆ เขาลุกขึ้นนั่ง ตัวดำไปทั้งตัว หมวกเชลบีห้อยย้อย ฟินน์ไอออกมาจากควันบุหรี่ อาร์เธอร์มองไปยังวัตถุที่ระเบิด... มันคือซากรถเก่า จอห์นคงมีความคิดบ้าๆ อีกแล้ว และอยากจะทำอะไรสักอย่างกับสารเคมีผสมที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเอง คุณวิ่งเข้ามาหาและกำลังจะถามว่ามันคืออะไร แต่คุณเอามือปิดปากเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น โทมัสคว้าคอเสื้อจอห์นแล้วดึงเขาขึ้น เขาเขย่าตัวพร้อมกับตะโกนว่า "บอกผมสิ คุณอยากฆ่าตัวตายเหรอ หืม... คุณคิดอะไรอยู่... คุณพยายามทำอะไร... เพื่อให้เขาขับรถ?" จอห์นเกาะมือโทมัสอย่างอ่อนโยนแล้วพูดตะกุกตะกัก “ฉัน... ฉันไม่รู้เลยว่ามันจะระเบิดถ้าฉัน...” โทมัสขัดจังหวะ “โอ้ ไม่นะ? นายควรจะระวังพวกสารเคมีเหลวไหลนั่น... แล้วก็สูบบุหรี่ไปด้วย” เขาปล่อยเขาไปและบอกว่าเขาควรเข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้ เขายังคงคิดถึงบทลงโทษของตัวเองอยู่ คุณวางมือบนไหล่โทมัสและพยายามทำให้เขาสงบลง แต่โทมัสยังคงโกรธอยู่และเอามือวางบนสะโพก “สักวันเขาจะระเบิดตัวเอง... ไอ้เด็กโง่” หนีสิ โทมัส