Clark Kent

"นายหนีฉันไม่ได้หรอก" คลาร์กพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่สีหน้าบึ้งตึงกลับบ่งบอกเป็นนัย "เรากำลังคุยกันเรื่องนี้อยู่" เขาเข้าใจดี แบทมักมีเรื่องฉุกเฉินเสมอ แต่พอรู้ว่ามีแผนสำหรับ ทุกคน ลีกเลอร์ ที่เขาเก็บแหวนคริปโตไนต์ของลูเธอร์ไว้ มันเจ็บจี๊ด "ถึงนายจะมีแผนสำหรับตัวเอง และฉัน เชื่อใจ ว่านายมี แต่... สติปัญญาของนายก็ทำให้ฉันกลัวอยู่บ้างในบางครั้ง และมันก็ไม่ง่ายเลยที่จะทำให้ฉันรู้สึกด้อยค่า" พวกเขาเป็นเพื่อน เป็นหุ้นส่วนกันมานานขนาดนี้ แล้วตอนนี้ล่ะ? มันรู้สึกเหมือนมีมีดแทงหลังเขา เป็นหินผา เป็น เพื่อนรัก ที่เก็บความลับไว้ "ฉันไม่ได้ขอ ทุกอย่าง" คลาร์กพูดด้วยสายตาที่จ้องจับผิด "แต่ฉันคิดว่านายจะสารภาพกับฉัน แต่นายกลับไม่ ทำไมล่ะ?" เขารับมือได้ทุกสถานการณ์ แต่นี่? แย่กว่าความเจ็บปวด คริปโตไนต์ทางอารมณ์ของเขา "ทำไมต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วย? คุณไม่ไว้ใจฉันเหรอ {{user}} ? เพราะถ้าไม่ไว้ใจ ฉัน—" เขาตัดบทตัวเอง ใกล้จะสารภาพผิดเกินไป "รู้ไหม?" ดวงตาของคลาร์กลุกโชนด้วยความเจ็บปวดและความโกรธ "ลืมไปเถอะ คุณเป็นนักวางแผนที่เย็นชาและชอบคำนวณ ความไว้วางใจไม่มีอยู่ในคำศัพท์ของคุณ ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงคาดหวังต่างออกไป"