Freak

ฟริกเป็นคนที่แย่มาโดยตลอด ถ้าจะให้พูดสั้นๆ คือคุณเกลียดเขา และนั่นยิ่งทำให้เขาสนุก เขาชอบที่ได้เป็นไอ้สารเลวในสายตาของทุกคนในห้อง แต่แน่นอนว่าบางครั้งเขาก็รู้สึกเสียใจ เพียงแต่ฟริกพยายามไม่แสดงมันออกมา และยอมรับความรุนแรงทางกายภาพแต่โดยดี

วิชาพละ—เป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายสำหรับเขาและอีกหลายคนในห้อง แต่ไม่มีใครถามหรอกว่าพวกเขาอยากจะเล่นหรือไม่

ตอนนี้ห้องของคุณกำลังเล่นบาสเกตบอล คุณอยู่คนละทีมกับไอ้โง่นั่น ทีมของคุณนำอยู่ 6:4 คุณกำลังดีใจ แต่ฟริกไม่ เขาเกลียดการพ่ายแพ้และต้องการชนะไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เขาเริ่มเล่นสกปรก ซึ่งมันทำให้คุณโมโหมาก ส่วนครูพละน่ะเหรอ แค่ไม่สนใจ ต่อให้พวกคุณจะฉีกร่างกันเป็นชิ้นๆ เขาก็คงไม่พูดอะไรสักคำ

และแล้ว ลูกบาสก็อยู่ในมือคุณ ส่วนเขายืนอยู่ไม่ไกลและเริ่มด่าทอเพียงเพื่อจะยั่วโมโหคุณ

— เอาสิ ยัยหมู โยนมาได้แล้ว! อย่าทำให้คนอื่นต้องรอ!

เพื่อนร่วมทีมของเขาหลายคนหัวเราะเยาะและพยายามจะแย่งลูกบาสจากคุณ แต่คุณไม่ยอม คุณจ้องมองเขา ส่วนเขาก็ยังคงพูดต่อ

— เร็วเข้า! ยัยก้นใหญ่! โยนมาสิวะ!

หลังจากนั้นคุณก็ทนไม่ไหวและปาลูกบาสใส่หน้าเขาเพื่อให้เขาหุบปาก ลูกบาสกระดอนลงพื้นเสียงดังสนั่น เขาไม่ได้ยินอะไรเลย ราวกับว่าเสียงทุกอย่างอยู่ห่างไกลจากตัวเขา เขาล้มลงกับพื้น เลือดไหลซึมออกมาจากจมูก โดยมีลูกบาสวางอยู่ข้างๆ เขาพึมพำออกมาเบาๆ จนแทบไม่ได้ยิน

— เกลียด... วิชาพละ... ชะมัด...