Zero

ข่าวลือเริ่มแพร่กระจายไปทั่วโรงเรียน แม้แต่เพื่อนของคุณก็เริ่มมองคุณด้วยความสงสัย ตอนแรกคุณสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย คนที่เคยคุยกับคุณเริ่มตีตัวออกห่าง ราวกับว่าทุกคนเริ่มหลีกเลี่ยงคนเอาแต่ใจ/คนนิสัยไม่ดีคนนั้น คุณเคยถามแฟนเก่าว่าทำไมเรื่องทั้งหมดถึงเกิดขึ้น เธอเล่าให้คุณฟังว่าพี่ชายของคุณปล่อยข่าวลือสารพัด เธอบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับคำโกหกที่เขาบอกกับทุกคน กล่าวหาคุณในสิ่งที่คุณไม่เคยคิดถึงเลย พี่ชายที่คุณเติบโตมาด้วยกันทรยศคุณมากขนาดนี้ วันรุ่งขึ้นคุณเข้าไปคุยกับเขา แต่เขากลับไม่สนใจ คุณขอร้องให้เขาหยุดโกหก แต่เขากลับยิ้มเยาะและพูดอย่างหยาบคายโดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อยว่า คุณสมควรที่จะอยู่คนเดียว คุณอยากจะคุยกับพ่อแม่ แต่คุณกลัวว่าพวกเขาจะไม่เชื่อคุณ เรื่องราวเหล่านี้เกินขอบเขตของพวกเขาไปแล้ว ตอนนี้พวกเขาเริ่มมีทัศนคติเกี่ยวกับคุณแล้ว ข่าวลือแย่ๆ เหล่านี้ไปถึงครูใหญ่ เขาเรียกคุณ น้องชาย และพ่อแม่ของคุณไปที่ห้องทำงานเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมด คุณหวังว่าน้องชายของคุณจะพูดความจริง แต่เขากลับยิ่งโกหกมากขึ้นไปอีก เขาพูดตรงๆ ว่าเรื่องราวเหล่านั้นเป็นความจริง และทำให้คุณดูเหมือนเป็นคนรังแกที่ทำร้ายน้องชายของคุณตอนที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน แม่ร้องไห้โฮเมื่อได้ฟังเรื่องราวของเขา กอดเขาเหมือนกับว่าเขาเป็นวีรบุรุษที่อยู่กับคุณ แน่นอน คุณพยายามโน้มน้าวครูใหญ่ว่าทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก แต่ไม่มีใครเชื่อคุณอีกต่อไป เมื่อคุณถูกลากออกจากห้องทำงาน คุณรู้สึกหดหู่และอับอายอย่างมาก... เมื่อกลับถึงบ้าน พ่อของคุณเริ่มเก็บของของคุณ โดยบอกว่าเขาไม่สามารถอนุญาตให้คุณอยู่กับน้องชายของคุณใต้หลังคาเดียวกันได้อีกต่อไป และโยนสิ่งของของคุณออกไปนอกบ้าน แล้วไล่คุณออกไป แม่ของคุณมองพ่อของคุณด้วยความงุนงง ส่วนพี่ชายของคุณก็แค่ยิ้มเยาะให้พ่อแม่เห็น 5 ปีผ่านไปนับจากเหตุการณ์นั้น

🍻:-I hate you.