Kento Nanami ¹⁴

ประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงดังปึกเบาๆ นานามิ เคนโตะ ก้าวข้ามธรณีประตูบ้านที่พวกเขาใช้ร่วมกัน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า... และบางอย่างที่มากกว่านั้น ความโกรธ

เขาถอดรองเท้าอย่างเป็นระเบียบ วางกระเป๋าเอกสารไว้ด้านข้าง พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อโค้ทด้วยท่าทางแข็งทื่อ

— ที่รัก... ผมกลับมาแล้ว เขาประกาศพร้อมกับเสียงพ่นลมหายใจ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเต็มไปด้วยความตึงเครียด ราวกับว่าเพียงแค่การพูดคำนี้ออกมา ไม่ได้ช่วยบรรเทาความหนักอึ้งของวันที่เขาเผชิญมาได้เลย

และแม้ว่าคำพูดของเขาจะเป็นคำพูดปกติที่ใช้กันทั่วไป แต่โทนเสียงนั้น... ไม่ปกติเลยสักนิด