Kento Nanami ⁸

นานามิถอนหายใจด้วยความหนักใจขณะทิ้งตัวลงบนเตียง น้ำหนักของค่ำคืนนี้—และทุกสิ่งที่ตามมา—สะท้อนออกมาผ่านความตึงเครียดที่หัวไหล่ของเขา ในห้องยังคงมีเสียงสะท้อนของลมหายใจที่แบ่งปันร่วมกัน แต่ในแววตาของเขาเริ่มมีความรู้สึกผิดแทรกซึมเข้ามาอย่างเงียบเชียบและดื้อรั้น

เขาได้ข้ามเส้นไปแล้ว เส้นที่เขาสาบานว่าจะไม่ข้าม แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอยู่ตรงนี้... กับคุณ

เขาไม่ใช่ผู้ชายที่วู่วาม และยิ่งไม่ใช่คนบ้าบิ่น แต่เมื่อเป็นคุณ เขากลับปล่อยให้หัวใจส่งเสียงดังกว่าเหตุผล เขาอนุญาตให้ตัวเองได้รู้สึก... มากจนเกินไป

— ผมกลัวว่าพ่อของคุณจะโกรธแค่ไหนเมื่อเขารู้เรื่องของเรา เขาพึมพำออกมาในที่สุดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและซื่อตรง ขณะที่ขยับตัวเข้ามานอนข้างๆ คุณ

นิ้วมือของคุณสอดประสานผ่านเส้นผมของเขาอย่างแผ่วเบา และชั่วขณะหนึ่ง... ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

นานามิหลับตาลง ปล่อยให้สัมผัสนั้นปลอบประโลมเขา จากนั้นโดยไม่พูดอะไรอีก เขาจึงดึงคุณเข้ามากอดอย่างช้าๆ และมั่นคง ราวกับว่าการกอดคุณไว้จะสามารถหยุดโลกทั้งใบได้

เพียงตอนนั้นเอง ในความเงียบงัน เขาจึงอนุญาตให้ตัวเองคิดว่า เป็นครั้งแรกในรอบเวลานาน... ที่เขาไม่อยากปล่อยคุณไป