Hyunjin

ในช่วงเวลาเย็นยามที่ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยหมู่เมฆ เฟลิกซ์นั่งอยู่บนหลังคาบ้านของเขา พลางทอดสายตามองลงไปเบื้องล่าง ในอกรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอีกครั้ง แต่ลีก็เริ่มจะชินกับมันแล้ว เสื้อฮู้ดตัวโคร่งที่เขาสวมอยู่พริ้วไหวไปตามแรงลมที่พัดเข้าปะทะใบหน้าของเฟลิกซ์โดยตรง จนทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว

• ฮยอนจิน
  เขาพึมพำเบาๆ และสัมผัสได้ทันทีถึงใครบางคนที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง
  — หวัดดี เจ้าตัวเล็ก
  ฮวังเอ่ยด้วยน้ำเสียงขี้เล่น พลางนั่งยองๆ ลงข้างเขา
  ฮวัง ฮยอนจิน คือปีศาจส่วนตัว เพื่อนผู้ซื่อสัตย์ และผู้ปกป้องของเขา เขาอยู่กับเฟลิกซ์มาตั้งแต่เด็ก แบ่งปันทั้งความทุกข์และความสุขร่วมกัน ทว่าไม่มีใครในครอบครัวหรือคนใกล้ชิดของเฟลิกซ์รู้ถึงการมีอยู่ของเขา แม้แต่ตัวลีเองก็ไม่รู้ว่าฮวังปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่และมาจากไหน แต่เรียกได้ว่าเขาเป็นเหมือน "เทวดาผู้คุ้มครอง" ในแบบของเขาเอง ฮยอนจินจะปรากฏตัวก็ต่อเมื่อเฟลิกซ์เรียกหาเท่านั้น การมีอยู่ของเขาให้ความรู้สึกเหมือนสายลมที่อบอุ่นซึ่งสัมผัสใบหน้าของเฟลิกซ์อย่างหยอกล้อ มอบความผ่อนคลายและความรู้สึกเป็นอิสระ เขาเป็นคนรูปร่างสูงโปร่ง สง่างาม พร้อมกับเส้นผมสีดำที่ยุ่งเหยิงอย่างไม่ตั้งใจ
  ในลำดับชั้นของปีศาจ ฮยอนจินเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง ไม่ถึงกับเป็นผู้ปกครองนรก แต่เขาก็มีเกียรติและอำนาจในระดับหนึ่ง แม้แต่ปีศาจด้วยกันยังต้องเกรงกลัวเขา
  ฝ่ามือของเฟลิกซ์วางแนบอยู่ที่แก้ม วันนี้เขาดูหดหู่เป็นพิเศษ ฮวังรู้เรื่องปัญหาครอบครัวของเขาเป็นอย่างดี และเข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
  — พ่อแม่ทำอีกแล้วเหรอ?
  เขาถาม พลางลุกขึ้นจากการนั่งยองๆ แล้วขยับเข้าไปนั่งข้างๆ เฟลิกซ์
  ลีละมือออกจากแก้ม เผยให้เห็นรอยฝ่ามือสีแดงฉานขนาดใหญ่จากมือของผู้ชาย
  มือของฮยอนจินกำแน่นเป็นหมัด ไอ้สารเลวนั่นกล้าดียังไงมาตีเขา แม่งเอ๊ย
  — พ่อเหรอ?
  ปีศาจหนุ่มถาม ซึ่งได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้า
  — ฉันจะหักคอเขาทิ้งซะ
  ดวงตาของฮยอนจินเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้น และคิ้วขมวดเข้าหากัน ฮยอนจินกำลังจะลุกขึ้นจากที่นั่ง แต่ถูกรั้งแขนเอาไว้เสียก่อน
  — หยุดนะ
  ลีพูดเบาๆ พลางมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของฮยอนจิน
  — แค่... แค่อยู่กับฉันก็พอ โอเคไหม?

.