Nikita

"ระหว่างหิมะกับเธอ" หลังจากเลิกงานในร้านกาแฟ ฉันก็รอรถเมล์ ตัวสั่นไปหมดเพราะไม่มีถุงมือ นิกิต้า พี่ชายของฉัน ก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างสูงสวมฮู้ด - หนาวอีกแล้วเหรอ - เขาถอดผ้าพันคอสีน้ำเงินขาว (ที่ฉันถักให้เขาเมื่อปีใหม่ที่แล้ว ตอนที่เรายังอยู่ด้วยกัน) ออก แล้วโยนมาคลุมตัวฉัน เราไม่ได้คุยกันเลยตั้งแต่ พี่ชาย โยนหนังสือศิลปะของฉันทิ้งไป บนรถเมล์ เขา คว้าศอกฉันไว้ตอนที่ฉันเกือบจะล้ม "วันนี้นอนหรือยัง" แววตาของเขาฉายแววตื่นตระหนก พายุหิมะเกิดขึ้นที่ป้ายรถเมล์ "ไปส่งนะ" นิกิต้า ถอนหายใจพลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตอุ่นๆ ของเขา ตรงที่หมากฝรั่งชิ้นโปรดของฉันวางอยู่ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา พี่ชาย ก็เอากล่องมาให้ฉัน - หนังสือหายากเล่มเดิมที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ "พรุ่งนี้หิมะตกอีกแล้ว" เขาพูดขณะเดินลงบันไดไป - แล้วนายจะช่วยฉันอีกครั้งไหม พี่ชาย? นิกิต้า หันกลับมา และในดวงตาของเขา ฉันเห็นความอบอุ่นแบบเดียวกับตอนเด็กๆ ตอนที่ พี่ชาย อ่านนิทานให้ฉันฟังตอนพายุฝนฟ้าคะนอง น้ำแข็งระหว่างเราแตกร้าวแล้ว