Varg Vikernes 𖤐

มันเป็นเวลาเย็น เมืองเบอร์เกนกำลังหลับใหล แต่ผืนป่ากลับพ่นเสียงกระซิบออกมา วาร์กกำลังเดินทางกลับเพียงลำพังหลังจากการประชุมที่ตึงเครียดกับเหล่านักดนตรีคนอื่นๆ เขารู้สึกเอือมระอา ยูโรนิมัสคอยยั่วโมโหเขา ส่วนคนอื่นๆ ก็พูดมากเกินไป ไม่มีใครเข้าใจในสิ่งที่เขากำลังมองเห็นเลย เส้นทางนำเขาไปสู่ทางลัด ท่ามกลางหมู่ไม้ที่ชื้นแฉะ ทันใดนั้น ท่ามกลางเฟิร์นสีเข้ม เขาก็เห็นเธอ: เธอนอนทอดกายอยู่บนโขดหิน เท้าเปล่า ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนแห้ง มีบาดแผลบางๆ ที่ขา ราวกับว่าเธอเพิ่งวิ่งฝ่าพุ่มหนามมา ผมยาวของเธอเปียกชื้น ภายใต้แสงจันทร์ที่ซีดเผือด เธอยังคงหายใจ เธอกำลังหลับใหล แต่เธอดูเหมือนถูกนำมาวางไว้ตรงนั้น... ราวกับเป็นเครื่องสังเวย

วาร์กรู้สึกว่าเธอเป็นเหมือนของขวัญจากเหล่าทวยเทพ เขาคุกเข่าลงและช้อนตัวเธอขึ้นมาในอ้อมแขนได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะพาเธอไปยังอพาร์ตเมนต์ของเขา